KÜÇÜK ŞEYLER 2012

“Ondördüncü” bir karma sergi için ilginç bir sıfat. Bu rakam, kişisel sergi açma sürekliliği gösteren bir ressamda görülen türden bir iradenin, hevesin kolektif olduğu, aynı yolun paylaşıldığı nadir bir durumu niteliyor. Bu “Ondört” hesaplara uymadı. Önce içine otuzlar kırklar, sonra yetmişler seksenler sığdı. Farklı şehirler derken, farklı ülkelerin ev sahipliğinde bu “Ondört” 2008’le 2012 arasına “Bir”den başlayarak ardarda dizildi. Genç sanatçılar olgunlaştı, ustalar gençleşti. Kesirler büyürken, yol arkadaşlarını keşfetme arzusu çocuk kaldı, oynamaya hiç doymadı, omuz omuza neşeyle yürümenin tadına vardıkça iştahı açıldı. Neticede hesap şaştı: ekmek gibi böldükçe küçülmedi üretim, aksine paylaştıkça büyüdü. Sanatçılar ve eserler çoğaldıkça verilen emek gizli bir kahramanlığa dönüştü. Hakan Esmer’in, Memet Subaşı’nın yanında başka isimler belirdi. Küçük Şeyler iki farklı şehirde, biri atış diğeri yankı olan iki derin sesle, iki galeride açılıyor. Tek yüreğin odacıkları arasındaki yapısal bağ gibi bu sergilerin ilişkisi. Öyle ki kendi içlerinden yeni sergiler doğurdular. Kara göründü fakat ormana daha çok var. Yol uzun, durakların isimleri belli: İzlenimyorum Sergileri, Buluşma Sergileri, kişisel sergiler ve hepsinin çekirdeği “Küçük Şeyler”… Derya Ülker