Kemancı Kız · 2010
ADNAN TURANİ“Kemancı Kız”, ADNAN TURANİ imzalı, 2010 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kağıt üzerindeki mürekkep lekelerinin akışkanlığı, bu 50x70 eserinde figürün hareketini tanımlayan temel unsur haline geliyor. Koyu siyah kontürler, keman çalan figürün formunu kısıtlamadan, ona ritmik bir canlılık kazandırıyor. Gözünüzü figürün omuz hattından keman yayına doğru kaydırdığınızda, sanatçının çizgiyi nasıl bir müzik notası gibi kullandığını görebilirsiniz. Kahverengi boya dokuları ise figürün oturduğu alanı belirsizleştirerek, mekânı derinlikten arındırıyor ve dikkati bütünüyle eyleme odaklıyor. Fırçanın kâğıt üzerindeki baskısı, yer yer kalınlaşan ve incelen hatlarda kendini ele veriyor. Bu, figürün sadece bir enstrümanı değil, aynı zamanda boşluğu da tınlattığı izlenimini uyandırıyor. Mürekkebin yoğunlaştığı yerlerdeki kararlılık ile kâğıdın beyaz boşluğuna bırakılan alanlar arasındaki denge, resmin içsel dengesini kuruyor. Figürün ellerindeki soyutlama, kemandan çıkan sesin bir görsel izdüşümü gibi işlenmiş.
Kemancı Kız
Kağıt üzerindeki mürekkep lekelerinin akışkanlığı, bu 50x70 eserinde figürün hareketini tanımlayan temel unsur haline geliyor. Koyu siyah kontürler, keman çalan figürün formunu kısıtlamadan, ona ritmik bir canlılık kazandırıyor. Gözünüzü figürün omuz hattından keman yayına doğru kaydırdığınızda, sanatçının çizgiyi nasıl bir müzik notası gibi kullandığını görebilirsiniz. Kahverengi boya dokuları ise figürün oturduğu alanı belirsizleştirerek, mekânı derinlikten arındırıyor ve dikkati bütünüyle eyleme odaklıyor. Fırçanın kâğıt üzerindeki baskısı, yer yer kalınlaşan ve incelen hatlarda kendini ele veriyor. Bu, figürün sadece bir enstrümanı değil, aynı zamanda boşluğu da tınlattığı izlenimini uyandırıyor. Mürekkebin yoğunlaştığı yerlerdeki kararlılık ile kâğıdın beyaz boşluğuna bırakılan alanlar arasındaki denge, resmin içsel dengesini kuruyor. Figürün ellerindeki soyutlama, kemandan çıkan sesin bir görsel izdüşümü gibi işlenmiş.
