Trio · 2009
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2009 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kağıdın beyaz boşluğuna yerleşen bu üç müzisyen figürü, sanatçının çizgiyi nasıl bir hareket aracı olarak kullandığını gösterir. 50x70 boyutlarındaki bu çalışmada, birbirine dolanan kahverengi ve siyah çizgiler figürlerin sınırlarını belirlemekten öte, müziğin yarattığı ritmi yüzeye taşır. Sol taraftaki keman çalan figürün üzerindeki siyah leke, enstrümanın sarı rengiyle dengelenerek kurguda bir odak noktası yaratır. Arka planda oturan figürün parlak kırmızı detayı ise gözü kompozisyonun derinliğine çeker. Sanatçı, fırça izlerini birer sınır çizgisi gibi kullanarak figürlerin oturma biçimlerini ve enstrümanlara olan eğilimlerini adeta bir kroki çizer gibi dışavurur. Boyanın kağıt üzerindeki hafif şeffaflığı, katı formlardan ziyade anlık bir duygu durumuna vurgu yapar. Figürlerin başlarını aşağıya eğmiş olmaları, tüm dikkatin notalar ve enstrümanlar arasında kurulan sessiz diyaloga odaklandığını hatırlatır.
Trio
Kağıdın beyaz boşluğuna yerleşen bu üç müzisyen figürü, sanatçının çizgiyi nasıl bir hareket aracı olarak kullandığını gösterir. 50x70 boyutlarındaki bu çalışmada, birbirine dolanan kahverengi ve siyah çizgiler figürlerin sınırlarını belirlemekten öte, müziğin yarattığı ritmi yüzeye taşır. Sol taraftaki keman çalan figürün üzerindeki siyah leke, enstrümanın sarı rengiyle dengelenerek kurguda bir odak noktası yaratır. Arka planda oturan figürün parlak kırmızı detayı ise gözü kompozisyonun derinliğine çeker. Sanatçı, fırça izlerini birer sınır çizgisi gibi kullanarak figürlerin oturma biçimlerini ve enstrümanlara olan eğilimlerini adeta bir kroki çizer gibi dışavurur. Boyanın kağıt üzerindeki hafif şeffaflığı, katı formlardan ziyade anlık bir duygu durumuna vurgu yapar. Figürlerin başlarını aşağıya eğmiş olmaları, tüm dikkatin notalar ve enstrümanlar arasında kurulan sessiz diyaloga odaklandığını hatırlatır.
