Trio · 2012
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2012 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kağıt üzerindeki bu 50x70 cm boyutlu çalışma, müzikal bir anın parçalanmış izdüşümünü yansıtıyor. Kırmızı elbiselerin baskınlığı, figürlerin üzerindeki beyaz çizgisel dokuyla dengelenerek izleyicinin gözünü merkezdeki flütçüye, ardından yanlardaki yaylı çalgı çalanlara yönlendiriyor. Arka planda yer alan koyu kahverengi boşluk, figürlerin oturduğu sandalyelerle birleşerek müzisyenleri ortak bir boşlukta sabitliyor. Çizgiler figürlerin sınırlarını kesin hatlarla çizmek yerine, hareketin sürekliliğini vurgulayan bir kararsızlık içinde dans ediyor. Özellikle elbiselerin etek kısımlarında boyanın kağıda bıraktığı yoğun leke, fırçanın baskısından doğan bir doku yaratıyor. Müzisyenlerin çalgılarına odaklanmış jestleri, enstrümanların sarı ve kahverengi tonlarıyla somutlaşırken, etrafındaki beyaz konturlar figürleri kağıdın beyaz zemininden kopararak öne çıkarıyor. Bu sahnede sessiz bir ritim, renklerin birbirine olan yakınlığıyla kendine yer buluyor.
Trio
Kağıt üzerindeki bu 50x70 cm boyutlu çalışma, müzikal bir anın parçalanmış izdüşümünü yansıtıyor. Kırmızı elbiselerin baskınlığı, figürlerin üzerindeki beyaz çizgisel dokuyla dengelenerek izleyicinin gözünü merkezdeki flütçüye, ardından yanlardaki yaylı çalgı çalanlara yönlendiriyor. Arka planda yer alan koyu kahverengi boşluk, figürlerin oturduğu sandalyelerle birleşerek müzisyenleri ortak bir boşlukta sabitliyor. Çizgiler figürlerin sınırlarını kesin hatlarla çizmek yerine, hareketin sürekliliğini vurgulayan bir kararsızlık içinde dans ediyor. Özellikle elbiselerin etek kısımlarında boyanın kağıda bıraktığı yoğun leke, fırçanın baskısından doğan bir doku yaratıyor. Müzisyenlerin çalgılarına odaklanmış jestleri, enstrümanların sarı ve kahverengi tonlarıyla somutlaşırken, etrafındaki beyaz konturlar figürleri kağıdın beyaz zemininden kopararak öne çıkarıyor. Bu sahnede sessiz bir ritim, renklerin birbirine olan yakınlığıyla kendine yer buluyor.
