İsimsiz · 2024
HAYATİ MİSMANBu isimsiz eser, HAYATİ MİSMAN imzalı, 2024 tarihli, 82x92 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Hayati Misman imzalı bu çalışmada renkler ve silüetler keskin bir denge arayışında. Kompozisyon, yüzeyi dikey düzlemlere ayırarak kırmızı ve siyahın baskın olduğu alanlar ile beyazın ferahlık sunduğu boşluklar arasında bir oyun kuruyor. Yaklaştığımızda yüzeydeki katmanlı yapıyı görüyoruz. Sol taraftaki kırmızı zeminde figürleri çevreleyen siyah, dışavurumcu fırça darbeleriyle belirginleşiyor. Merkeze ilerlediğimizde, beyaz alanın üzerinde yer alan bitkisel formların ve ince çizgilerin yüzeye kazınmış gibi duran dokusunu fark ediyoruz. Sağ alt bölüme indiğimizde ise, derin bir maviliğin üzerinde yükselen yeşil figürün boya katmanları arasında nasıl eridiğini gözlemliyoruz. Bütüne döndüğümüzde, 82x92 cm boyutlarındaki bu tuval, farklı düzlemlerin birbirine karıştığı bir kurgu sunuyor. Renk blokları arasında ilerleyen çizgiler, izleyiciyi hem bir mekânın içine çekiyor hem de onu bu kurgunun dışına iterek bir anlatı boşluğu yaratıyor. Eser, kendi ritmini renklerin çarpışmasıyla tamamlıyor.
Hayati Misman imzalı bu çalışmada renkler ve silüetler keskin bir denge arayışında. Kompozisyon, yüzeyi dikey düzlemlere ayırarak kırmızı ve siyahın baskın olduğu alanlar ile beyazın ferahlık sunduğu boşluklar arasında bir oyun kuruyor. Yaklaştığımızda yüzeydeki katmanlı yapıyı görüyoruz. Sol taraftaki kırmızı zeminde figürleri çevreleyen siyah, dışavurumcu fırça darbeleriyle belirginleşiyor. Merkeze ilerlediğimizde, beyaz alanın üzerinde yer alan bitkisel formların ve ince çizgilerin yüzeye kazınmış gibi duran dokusunu fark ediyoruz. Sağ alt bölüme indiğimizde ise, derin bir maviliğin üzerinde yükselen yeşil figürün boya katmanları arasında nasıl eridiğini gözlemliyoruz. Bütüne döndüğümüzde, 82x92 cm boyutlarındaki bu tuval, farklı düzlemlerin birbirine karıştığı bir kurgu sunuyor. Renk blokları arasında ilerleyen çizgiler, izleyiciyi hem bir mekânın içine çekiyor hem de onu bu kurgunun dışına iterek bir anlatı boşluğu yaratıyor. Eser, kendi ritmini renklerin çarpışmasıyla tamamlıyor.
