Trio · 2009
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2009 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kağıt üzerindeki bu 50x70 cm ebatlı kompozisyon, müzikal bir anı saf çizgisel bir düzene indirgiyor. Bakışınızı önce merkezdeki çellistin turuncu gövdesine odaklayın. Sanatçı, figürlerin anatomik detaylarını silerek onları yalnızca müzik aletleriyle kurdukları jestlere dönüştürmüş. Çellistin merkezdeki dik duruşu, sağdaki kemancının kırmızı elbisesi ve soldaki icracının gri tonuyla dengeleniyor. Çizgiler, nesnelerin dış hatlarını keskin bir biçimde sınırlandırmak yerine, onları kağıdın boşluğunda asılı bırakıyor. Özellikle figürlerin üzerindeki altın sarısı yansımalar, boyanın yüzeyde bıraktığı dokusal bir etki yaratıyor. Bu doku, ışığın müzik aletleri üzerindeki kırılmasını taklit ederek esere hareket katıyor. Arka planda yer alan gri dikey çizgiler, mekanın durağanlığını bozarak figürlerin etrafında bir ritim alanı oluşturuyor. Ressam, fırça izlerini birer grafik notasına dönüştürerek işitsel bir deneyimi görsel bir akışa tercüme ediyor. Gözünüzü sağdan sola gezdirdiğinizde, müzisyenlerin birbiriyle olan bağını bu kesintisiz ve akıcı hatlar üzerinden takip edebilirsiniz.
Trio
Kağıt üzerindeki bu 50x70 cm ebatlı kompozisyon, müzikal bir anı saf çizgisel bir düzene indirgiyor. Bakışınızı önce merkezdeki çellistin turuncu gövdesine odaklayın. Sanatçı, figürlerin anatomik detaylarını silerek onları yalnızca müzik aletleriyle kurdukları jestlere dönüştürmüş. Çellistin merkezdeki dik duruşu, sağdaki kemancının kırmızı elbisesi ve soldaki icracının gri tonuyla dengeleniyor. Çizgiler, nesnelerin dış hatlarını keskin bir biçimde sınırlandırmak yerine, onları kağıdın boşluğunda asılı bırakıyor. Özellikle figürlerin üzerindeki altın sarısı yansımalar, boyanın yüzeyde bıraktığı dokusal bir etki yaratıyor. Bu doku, ışığın müzik aletleri üzerindeki kırılmasını taklit ederek esere hareket katıyor. Arka planda yer alan gri dikey çizgiler, mekanın durağanlığını bozarak figürlerin etrafında bir ritim alanı oluşturuyor. Ressam, fırça izlerini birer grafik notasına dönüştürerek işitsel bir deneyimi görsel bir akışa tercüme ediyor. Gözünüzü sağdan sola gezdirdiğinizde, müzisyenlerin birbiriyle olan bağını bu kesintisiz ve akıcı hatlar üzerinden takip edebilirsiniz.
