Distopik evrenin köne barınağı
MELİH ŞENTÜRK“Distopik evrenin köne barınağı”, MELİH ŞENTÜRK imzalı, 65x23x23 cm ölçülerinde bir geri dönüşüm, akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ART CONTACT İSTANBUL 2026” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Melih Şentürk'ün "Distopik evrenin köne barınağı" adlı bu eseri, dikey eksende yükselen, yoğun bir kompozisyonla izleyiciyi karşılar. Renk paleti, endüstriyel sarıların ve paslı turuncuların yıpranmış mavi, kahverengi ve gri tonlarla çarpıcı kontrastından oluşarak hem bir uyarı hissi hem de acımasız bir gerçekliğin estetiğini sunar. Geri dönüştürülmüş malzemelerin kullanımı, esere dokunsal bir zenginlik kazandırır; paslı metallerin, yıpranmış ahşapların ve karmaşık kablo ağlarının yarattığı yüzeyler, birikmiş zamanın ve mücadelenin izlerini taşır. Eserin figürü, birbirine eklemlenmiş, asılı ve çıkıntılı mimari elemanlarla, adeta kaotik bir düzen içinde kendi başına büyüyen, dikey bir yerleşim yerini andırır. Bu yoğun ve karmaşık kompozisyon, yaşamın ve barınmanın sınırlarını zorlayan bir adaptasyon hikayesini anlatır; muhtemelen sergideki "Mamur" gibi diğer eserlerle modern yaşamın farklı yüzeyleri üzerine güçlü bir diyalog kurar.
Distopik evrenin köne barınağı
Melih Şentürk'ün "Distopik evrenin köne barınağı" adlı bu eseri, dikey eksende yükselen, yoğun bir kompozisyonla izleyiciyi karşılar. Renk paleti, endüstriyel sarıların ve paslı turuncuların yıpranmış mavi, kahverengi ve gri tonlarla çarpıcı kontrastından oluşarak hem bir uyarı hissi hem de acımasız bir gerçekliğin estetiğini sunar. Geri dönüştürülmüş malzemelerin kullanımı, esere dokunsal bir zenginlik kazandırır; paslı metallerin, yıpranmış ahşapların ve karmaşık kablo ağlarının yarattığı yüzeyler, birikmiş zamanın ve mücadelenin izlerini taşır. Eserin figürü, birbirine eklemlenmiş, asılı ve çıkıntılı mimari elemanlarla, adeta kaotik bir düzen içinde kendi başına büyüyen, dikey bir yerleşim yerini andırır. Bu yoğun ve karmaşık kompozisyon, yaşamın ve barınmanın sınırlarını zorlayan bir adaptasyon hikayesini anlatır; muhtemelen sergideki "Mamur" gibi diğer eserlerle modern yaşamın farklı yüzeyleri üzerine güçlü bir diyalog kurar.
