Yeşil kule
MELİH ŞENTÜRK“Yeşil kule”, MELİH ŞENTÜRK imzalı, 74x28x25 cm ölçülerinde bir geri dönüşüm, akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ART CONTACT İSTANBUL 2026” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Melih Şentürk'ün "Yeşil Kule" adlı eseri, geri dönüştürülmüş malzemelerin akrilik boya ile hayat bulduğu, katmanlı ve karmaşık bir kompozisyona sahip. Eserde baskın olan paslı ve çürümüş asker yeşili tonları, koyu gri ve siyah detaylarla birleşerek kasvetli, distopik bir atmosfer yaratıyor. Yüzeylerdeki yıpranmış ve paslı görünümler, çeşitli nesnelerin bir araya gelmesiyle oluşan dokusal zenginliği vurguluyor; bu da esere hem organik hem de endüstriyel bir his katıyor. Kulevari figür, dikey bir yükseliş gösterirken, yatay platformlar, boru hatları ve asılı zincirler gibi detaylarla dengeleniyor, adeta bir yaşam mücadelesinin kaotik ama düzenli yapısını sergiliyor. Kompozisyon, parçalı yapısına rağmen bütüncül bir görsel deneyim sunarak izleyiciyi bu post-apokaliptik mekana çekiyor. Eser, sergideki "Mamur" ve "Ahval" gibi diğer çalışmalarla da malzeme ve tematik olarak güçlü bir diyalog kurarak, yıkım ve yeniden oluşum döngüsüne dair ortak bir anlatı örüyor.
Yeşil kule
Melih Şentürk'ün "Yeşil Kule" adlı eseri, geri dönüştürülmüş malzemelerin akrilik boya ile hayat bulduğu, katmanlı ve karmaşık bir kompozisyona sahip. Eserde baskın olan paslı ve çürümüş asker yeşili tonları, koyu gri ve siyah detaylarla birleşerek kasvetli, distopik bir atmosfer yaratıyor. Yüzeylerdeki yıpranmış ve paslı görünümler, çeşitli nesnelerin bir araya gelmesiyle oluşan dokusal zenginliği vurguluyor; bu da esere hem organik hem de endüstriyel bir his katıyor. Kulevari figür, dikey bir yükseliş gösterirken, yatay platformlar, boru hatları ve asılı zincirler gibi detaylarla dengeleniyor, adeta bir yaşam mücadelesinin kaotik ama düzenli yapısını sergiliyor. Kompozisyon, parçalı yapısına rağmen bütüncül bir görsel deneyim sunarak izleyiciyi bu post-apokaliptik mekana çekiyor. Eser, sergideki "Mamur" ve "Ahval" gibi diğer çalışmalarla da malzeme ve tematik olarak güçlü bir diyalog kurarak, yıkım ve yeniden oluşum döngüsüne dair ortak bir anlatı örüyor.
