Uyanış · 2025
MELİH ŞENTÜRK“Uyanış”, MELİH ŞENTÜRK imzalı, 2025 tarihli, 100x45x45 cm ölçülerinde bir atık malzeme, akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTANKARA 2026” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
MELİH ŞENTÜRK'ün "Uyanış" adlı eseri, atık malzemelerin akrilik boya ile bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş, karmaşık ve çok katmanlı bir heykeldir. Renk paleti, paslı metallerin, yıpranmış ahşapların ve kirli yosunların hakim olduğu toprak tonları ve donuk yeşillerle belirlenir; bu kasvetli atmosfer, yer yer canlı bayrak detaylarıyla zıtlık oluşturarak, zorlu koşullardaki direnci vurgular. Eserin yüzeyi, bir araya getirilmiş farklı malzemelerin oluşturduğu zengin ve dokunsal bir gerçekçiliğe sahiptir; çatlaklar, paslanmalar ve yıpranmış dokular zamanın izlerini taşır. Dikey eksende yükselen, derme çatma ve organik form, distopik bir mimariyi çağrıştırır, her katman birbiri üzerine eklenmiş farklı hacimlerle yoğun bir görsel karmaşa sunar. Kompozisyon, tabandan tepeye doğru daralan piramidal bir yapıya sahip olup, izleyiciyi detaylar arasında gezinmeye davet eden dinamik bir dengeye sahiptir. Bu eser, "Ati" ve "İzbe" gibi sergideki diğer parçalarla birlikte, insan yapımı çevrelerin sürekli dönüşümünü ve distopik anlatıların derinliğini araştırır.
Uyanış
MELİH ŞENTÜRK'ün "Uyanış" adlı eseri, atık malzemelerin akrilik boya ile bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş, karmaşık ve çok katmanlı bir heykeldir. Renk paleti, paslı metallerin, yıpranmış ahşapların ve kirli yosunların hakim olduğu toprak tonları ve donuk yeşillerle belirlenir; bu kasvetli atmosfer, yer yer canlı bayrak detaylarıyla zıtlık oluşturarak, zorlu koşullardaki direnci vurgular. Eserin yüzeyi, bir araya getirilmiş farklı malzemelerin oluşturduğu zengin ve dokunsal bir gerçekçiliğe sahiptir; çatlaklar, paslanmalar ve yıpranmış dokular zamanın izlerini taşır. Dikey eksende yükselen, derme çatma ve organik form, distopik bir mimariyi çağrıştırır, her katman birbiri üzerine eklenmiş farklı hacimlerle yoğun bir görsel karmaşa sunar. Kompozisyon, tabandan tepeye doğru daralan piramidal bir yapıya sahip olup, izleyiciyi detaylar arasında gezinmeye davet eden dinamik bir dengeye sahiptir. Bu eser, "Ati" ve "İzbe" gibi sergideki diğer parçalarla birlikte, insan yapımı çevrelerin sürekli dönüşümünü ve distopik anlatıların derinliğini araştırır.
