isimsiz · 2018

isimsiz

Mavi gökyüzünün altında uzanan sarı bir buğday tarlası, zemin üzerindeki iki figürün dairesel hareketleriyle ritmik bir bütünlük kazanıyor. İbrahim Balaban, bu çalışmasında değirmen taşlarının çevresinde konumlanan figürleri, toprağın dokusuyla iç içe geçiriyor. Taşların merkezinden yayılan kavisli çizgiler, izleyicinin bakışını resmin geneline yayarak döngüsel bir devinimi tetikliyor. 70x50 ölçülerindeki bu kompozisyonda, ağacın gövdesinden toprağa dökülen koyu renkli gölgeler, baskı tekniğinin pürüzsüz yüzeyinde derinlikli bir kontrast yaratıyor. Figürlerin beden dili, emekle yoğrulmuş bir çabanın estetik dışavurumu gibi görünüyor. Baskı yüzeyindeki renk geçişleri, hem figürlerin üzerinde hem de sarı başakların arasında kendine has bir ışık oyunu kuruyor. Sanatçı, doğanın ve insanın birbiri içine geçen hareketlerini, belirgin konturlar ve canlı renk paletiyle yüzeye taşıyor. Bu sahnede her fırça darbesi gibi görünen dijital izler, izleyiciyi toprağın verimliliğini simgeleyen bir hikayenin içine davet ediyor.