HATİCE YAZICIOĞLU GÜRLER - 1971

Hatice YAZICIOĞLU GÜRLER 1971 yılında soğuk bir günde Manisa’da doğdu.
Dünyanın farkında değildi ya da muhtemelen farkındalığının farkında değildi.
Çocukken, her çocuk gibi çamurlardan oyuncak yapıp, kalasların üstünde kuruttu. Öyle tanıştı çamurla. Sonra ilk ödül hediyesi çömlekten bir düdük oldu.
Seramik usul usul sokuldu ruhuna. Ne kendisi karşı koydu onun kendine gelmesine, ne de o uzak durdu kendisinden.

1991 yılında Trakya Üniversitesi Seramik Bölümü’nden mezun olduğundan beri, tam 35 yıl boyunca dertleşir, sevinir, inatlaşırlar birbirleriyle. O, sanatçıya heyecanlar, ödüller, uykusuz geceler, sevinçler, sürprizler getirir, sanatçı ise adeta onun diline tercüman olur.
Seramik ile olan geçmişine 14 kişisel sergi, ulusal ve uluslararası ödüller, sanatçı ünvanı vs katıldı.
Sanatçıya  deseniz ki hangisi kıymetliydi, o size der ki ‘’seramik ile geçirdiğim o eşsiz zamanlar.’’ Geri kalan her şey gerçekten geçmiş….

Manifesto:
‘’Vicdan ve Vicdanın Kabuğu’’ 
VİCDAN aklın geri çekilip, duyguların görülür hale geldiği kırılma noktasıdır.
İnsanın en yalın ve en sahici varoluşuna işaret eden bu kavram, tek bir tanıma indirgenemeyecek kadar karmaşık ve kişiseldir.
Karanlığın aydınlığa, aydınlığın karanlığa dönüştüğü ince bir çizgidir VİCDAN.
Tek tanımı olmayan/olamayan VİCDAN iyi, kötü, hadsiz, varoş, acımasız, sessiz, çığırtkan, yıkıcı, onurlandırıcı, özü barındıran, döngüsel, hüzünlü, yaralayıcı, tutsak edici, gururlandırıcı gibi duyguların tanımıdır.
Tüm bunlar insanın en saf halidir. Ve TEKTİR BİRİCİKTİR.
Bu sergide soyut bir kavram olan VİCDAN seramik malzemenin sunduğu biçimsel olanaklar aracılığıyla somutlaştırılır iken, VİCDANIN o ilk kırılma anı olan, kabuğun kırılması renklerle ifade edilmiştir.
Eserlerde kullanılan Mavi, Yeşil, Mor, Turuncu, Kahverengi ve Beyaz tonları içsel dünyaya ilişkin çağrışımları yansıtır.
Mavi; derin duyguları
Yeşil; dönüşüm ve yenilenmeyi
Mor; yalnız yaşanan hüznü
Turuncu; duyguların coşkusunu
Kahverengi; zamansızlığı
Beyaz ise ; derin saflığın harekete geçtiği anlardır.
 ‘’Vicdan ve Vicdanın Kabuğu’’ duygu biçim ve renk arasındaki ilişkiyi merkeze alarak insanın iç dünyasına ve vicdanla kurduğu kişisel bağa dair bir düşünme alanı sunmaktadır.

Sanat Anlayışı:
Sanatçı, insanın içinde taşıdığı en sessiz ve en güçlü ses olan evrensel duyguların işlendiği soyut formlar üzerinde çalışmaktadır.
Evrensel duyguların her birey için ortak dil oluşturduğuna inanır.
Son dönemlerinde çalıştığı porselen formlar ile kırılganlık ve dayanıklılığın ince çizgisine yer verir.
Pürüzsüzlüğe karşı duruşu ise; yaşamın içindeki izler, hatalar, eksikliklerin hatıraları ile yaşamın ve duyguların sınavı olduğuna dair inancıdır .
Eserleri sadece nesne değil, bir sorgulama, tanıklık ve bir iç ses olarak karşımıza çıkar.