FATMA KARA
2 Ekim – 17 Ekim 2026 · Galeri Soyut / Çankaya · B Salonu
Fatma Kara'nın "Sonra, Hiçbir Şey" başlıklı kişisel sergisi, 2 – 17 Ekim 2026 tarihleri arasında Galeri Soyut / Çankaya B Salonu'nda sanatseverlerle buluşuyor. 2 Ekim Cuma günü saat 18.00-20.
Sergi metninin tamamı ↓
Sonra, Hiçbir Şey / Afterwards, Nothing
Fatma Kara · 2 dk okumaFatma Kara'nın "Sonra, Hiçbir Şey" başlıklı kişisel sergisi, 2 – 17 Ekim 2026 tarihleri arasında Galeri Soyut / Çankaya B Salonu'nda sanatseverlerle buluşuyor. 2 Ekim Cuma günü saat 18.00-20.00 arasında sanatçının da katılımıyla gerçekleşecek açılış kokteyli ile kapılarını açan sergi, Kara'nın ölümden sonra insandan geriye ne kaldığı sorusunu merkeze aldığı en son dönem çalışmalarını bir araya getiriyor.
Sanatçı bu seride ölümü hayatın sonuna konmuş bir nokta olarak değil, insanın kendi hikâyesinden çekildiği an olarak ele alıyor. O andan sonra kişi kendini anlatamaz, geçmişine müdahale edemez, bıraktığı anlamı değiştiremez hâle gelir; ardından kurulan anlatı ise sürmeye devam eder. Kara'nın ilgisi tam da bu devir teslim anında yoğunlaşıyor. Geriye kalan bir isim, birkaç tarih, bir yüz ve birkaç eşyadır.
"Ölümden sonra kalan, insanın kendisi değildir. İnsandan geriye kalanların başkalarının zihninde aldığı biçimdir. Fakat hafıza da ölümlüdür." - Fatma Kara
Serinin en yalın imgesi mezar taşı. Sanatçı mezar taşını bir hayatı anlatan değil, o hayatın artık kendisi tarafından anlatılamayacağını kaydeden bir yüzey olarak okuyor. İki tarih arasına yerleştirilen isim, bir ömrün kendisi değil, o ömrün dünyada bıraktığı son işaret. Bu okuma, serginin temel gerilimini kuruyor: varlık ile onun temsili arasındaki kırılma.
Ahşap ve polyesterle biçimlenen figürler bu kırılmanın diğer yüzünü oluşturuyor. Bu figürler yaşayan bedenin kopyaları değil. Ölümden sonra bedene ne olduğunu değil, bedenin anlamına ne olduğunu araştırıyorlar. Ahşabın taşıdığı zaman ile polyesterin biçimi sabitleyen yüzeyi arasında figür, bedenden nesneye, nesneden hatıraya uzanan bir eşikte duruyor.
Sergiye adını veren düşünce bu noktadan sonra başlıyor. Hafıza da ölümlüdür; önce beden silinir, sonra ses, sonra yüz, en son isim. Kara, bir gün bizi hatırlayan son insanın da olmayacağı anı işaret ediyor ve ölümün belki de en derin hâlinin tam orada başladığını söylüyor.
Uzun yıllar Ankara Devlet Resim ve Heykel Müzesi'nin restorasyon atölyesinde çalışan, geçmişten bugüne ulaşan yapıtların bakımında görev almış bir sanatçının kalıcılık ve yok oluş üzerine düşünmesi, sergiye ayrı bir derinlik katıyor.
"Sonra, Hiçbir Şey", 17 Ekim 2026 tarihine kadar Galeri Soyut / Çankaya B Salonu'nda ziyaret edilebilir.
Sonra, Hiçbir Şey / Afterwards, Nothing
Sanatçının kaleminden · 2 dk okumaSONRA HİÇBİR ŞEYÖlüm, hayatın sonuna konmuş bir nokta değildir. İnsanın kendi hikâyesinden çekildiği andır. O andan sonra kendisini anlatamaz, geçmişine müdahale edemez, bıraktığı anlamı değiştiremez. Yaşam sona erer; fakat insanın ardından kurulan anlatı devam eder. Artık kendi varlığının öznesi değil, başkalarının hafızasında yeniden kurulan bir imgedir.Geriye bir bedenin izi, bir isim, birkaç tarih, bir yüz, bir eşya kalır. Mezar taşı bu dönüşümün en yalın biçimidir. Bir hayatı anlatmaz; o hayatın artık kendisi tarafından anlatılamayacağını kaydeder. İki tarih arasına yerleştirilen isim, bir ömrün kendisi değil, o ömrün dünyada bıraktığı son işarettir.Bu seride beden ile mezar taşını, varlık ile temsil arasındaki kırılmanın iki yüzü olarak ele alıyorum. Ahşap ve polyesterle biçimlenen figürler, yaşayan bedenin kopyaları değildir. Ölümden sonra bedene ne olduğunu değil, bedenin anlamına ne olduğunu araştırırlar. Ahşabın taşıdığı zaman ile polyesterin biçimi sabitleyen yüzeyi arasında figür, bedenden nesneye; nesneden hatıraya dönüşen bir eşikte durur.Çünkü ölümden sonra kalan, insanın kendisi değildir.İnsandan geriye kalanların başkalarının zihninde aldığı biçimdir.Fakat hafıza da ölümlüdür.Önce beden silinir.Sonra ses.Sonra yüz.En son isim.Bir gün bizi hatırlayan son insan da olmayacaktır.Ve belki ölümün en derin hâli o anda başlayacaktır:Yokluğumuzun bile artık kimseye ait olmadığı yerde.Sonra hiçbir şey.
— Fatma Kara
