İsimsiz, 2026

Fatma Kara’nın 90x33 boyutlarındaki bu çalışması, bedeni sınırları belirlenmiş bir nesneye dönüştüren polyester döküm yüzeyiyle karşılar bizi. Formun alt kısmında açılan dairesel boşluklar, kütlenin ağırlığını hafifletirken figürün dünyadan çekildiği o eşiğe dair somut bir eksilme hissi yaratır. Koyu kırmızı bir zemin üzerinde yükselen figür, ellerinde tuttuğu mavi çiçeklerle canlılığa dair bir iz bırakırken, yüzündeki altın rengi yansımalar ve başının arkasındaki hare, bu dünyevi bedeni zamansız bir anıta dönüştürür. Yağlı boyanın polyester yüzey üzerindeki katmanlı dokusu, restorasyon bilgisinden gelen bir özenle işlenmiştir. Figürün yüzünde yer alan tek taraflı doku farklılığı, hatırlanan ve yavaşça silinen bir kimliğin gerilimini taşır. Siyah eldivenli eller, yaşamın temsilcisi olan çiçekleri kavramış olsa da, bu ellerin soğuk duruşu, tutulan şeyin artık bir hayattan ziyade bir veda ritüeli olduğunu fısıldar. Eserin hatlarını takip ettiğinizde, formun bir mezar taşının yalınlığını ödünç aldığını görebilirsiniz.