İsimsiz · 2026

Bakışlarınızı figürün yüzündeki solgun ve donuk ifadeye yönelttiğinizde, karşı karşıya olduğumuzun bir canlıdan ziyade zamanın dışına itilmiş bir suret olduğunu hissedersiniz. Fatma Kara, yüzeydeki polyester dökümü boyanın mat dokusuyla birleştirerek figürü derinlikten arındırıp onu sabit bir işaretleyiciye dönüştürüyor. Omuzlardan aşağıya doğru genişleyen koyu mavi geometrik katmanlar, adeta bir giysiden öteye geçerek bedenin etrafını saran bir kalkan ya da bir mezar anıtının ağır kütlesini çağrıştırıyor. Göğüs bölgesine yerleştirilen küçük kırmızı kare, bu soğuk renk paletinde bir nabız gibi dururken aslında hikâyenin kesildiği yeri işaret ediyor. 76x68 cm boyutlarındaki bu çalışma, formun katılaşmış yapısıyla hafızanın yavaş yavaş silinmesine dair bir tanıklık sunuyor. Baş kısmındaki altın rengi kontur, figürü sıradan bir varlıktan koparıp ona ikon benzeri bir ağırlık kazandırıyor. Boya tabakasının altından sızan o durağanlık, bedenin artık kendi hikâyesini anlatamayacak noktaya ulaştığını bize fısıldıyor.