İsimsiz · 1965

İsimsiz

Tuval yüzeyindeki kalın boya katmanları, ilk bakışta zihninizi şekillerin ötesine taşıyarak doğrudan dokuyla bir karşılaşma yaratıyor. 1965 tarihli bu isimsiz çalışmada Nuri Abaç, yüzü oluşturan ana hatları kararlı ve kalın darbelerle belirginleştirmiş. Mavi ve kırmızının baskın tonları, sarı lekelerle birleşerek yüzeyde hareketli bir ritim kuruyor. Boyanın duralit üzerinde bıraktığı bu rölyef benzeri etki, resmin derinliğini perspektif oyunlarıyla değil, malzeme yoğunluğuyla inşa ettiğini gösteriyor. Göz ve burun bölgesi, renklerin iç içe geçtiği bir yapı sergilerken, figürün alt kısmındaki düzenli dikey çizgiler kompozisyona statik bir denge katıyor. Yüzün hatları gerçekçi bir anatomiden ziyade, boyanın kendi akışkanlığına ve ifade gücüne teslim olmuş. Renklerin bu canlı etkileşimi, izleyiciyi figürün ifadesine odaklanmaya davet ederken, yüzeydeki her fırça darbesi bir yapbozun parçaları gibi yerini buluyor.