Dziady · 2025
VAHHAB AYHAN“Dziady”, VAHHAB AYHAN imzalı, 2025 tarihli, 140x120 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Vahhab Ayhan imzalı Dziady, izleyiciyi merkezinden dışa doğru genişleyen yoğun bir renk yörüngesine çekiyor. 140x120 cm boyutlarındaki bu dikey tuval, geniş bir yüzeyde dairesel bir ritim oluşturuyor. Yaklaştığımızda, merkezde ve çevresinde yer alan koyu siyah lekelerin, sanki mürekkep damlamış gibi yüzeyin dokusunu kestiğini görüyoruz. Sağ kısımda, dairesel çizgilerin arasından sızan turuncu ve parlak sarı tonlar, alt tarafta bulunan mavi ve yeşil yoğunlukla tezat oluşturuyor. Merkezde, renk halkalarının kesiştiği noktada fırça izlerinin yarattığı sık dokulu ipliksi yapı, ızgara benzeri bir ağ örüyor. Sol üst köşede, siyah müdahale çizgileri bu düzenli dokuyu keserek esere ham bir hareket katıyor. Bütüne döndüğümüzde, bu katmanlı yüzeyin adlandırılamayan ancak hissedilen bir boşluk arayışını yansıttığını fark ediyoruz. Eserin ismi, gördüğümüz bu ağır ve ritmik görselleşmeyi, gizemli bir törenin izleri gibi anlamlandırıyor. Renklerin merkezdeki yoğunluğu, kenarlara doğru giderek seyreliyor ve tuvalin köşelerinde siyah karanlıkla son buluyor.
Dziady
Vahhab Ayhan imzalı Dziady, izleyiciyi merkezinden dışa doğru genişleyen yoğun bir renk yörüngesine çekiyor. 140x120 cm boyutlarındaki bu dikey tuval, geniş bir yüzeyde dairesel bir ritim oluşturuyor. Yaklaştığımızda, merkezde ve çevresinde yer alan koyu siyah lekelerin, sanki mürekkep damlamış gibi yüzeyin dokusunu kestiğini görüyoruz. Sağ kısımda, dairesel çizgilerin arasından sızan turuncu ve parlak sarı tonlar, alt tarafta bulunan mavi ve yeşil yoğunlukla tezat oluşturuyor. Merkezde, renk halkalarının kesiştiği noktada fırça izlerinin yarattığı sık dokulu ipliksi yapı, ızgara benzeri bir ağ örüyor. Sol üst köşede, siyah müdahale çizgileri bu düzenli dokuyu keserek esere ham bir hareket katıyor. Bütüne döndüğümüzde, bu katmanlı yüzeyin adlandırılamayan ancak hissedilen bir boşluk arayışını yansıttığını fark ediyoruz. Eserin ismi, gördüğümüz bu ağır ve ritmik görselleşmeyi, gizemli bir törenin izleri gibi anlamlandırıyor. Renklerin merkezdeki yoğunluğu, kenarlara doğru giderek seyreliyor ve tuvalin köşelerinde siyah karanlıkla son buluyor.
