Ritüel serisi, blues · 2026
EMİNE BIYIKLI“Ritüel serisi, blues”, EMİNE BIYIKLI imzalı, 2026 tarihli, 100x70 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Canlı yeşil bir zemin, merkezdeki belirsiz figürü keskin bir kontrastla çevreliyor. Ritüel Serisi, Blues adlı bu 100x80 eserde Emine Bıyıklı, figürün içsel dünyasını biçimsel bir deformasyonla dışa vuruyor. Yakından bakınca figürün yüzeyinde biriken yoğun boya katmanlarını ve rastlantısal fırça darbelerini seçmek mümkün. Özellikle figürün orta kısmında kahverengi ve mor tonların birbirine karıştığı, adeta yaralı bir doku göze çarpıyor. Sağ alt köşedeki kırmızımsı lekeler ise formun sınırlarını zorlayarak boşlukla olan bağı koparıyor; pigmentin tuval üzerindeki hareketi, sanatçının arayışını somutlaştıran izler bırakıyor. Geri çekildiğimizde tüm bu kaotik yüzey, bir portrenin hüzünlü ve sessiz varlığına dönüşüyor. Renkler birbiriyle savaşmak yerine, figürün taşıdığı ağırlığı dengeleyerek kompozisyonu durağan bir noktada birleştiriyor. İzleyici, bu siluet karşısında kendi belleğinde saklı olan yüzlerle baş başa kalıyor.
Ritüel serisi, blues
Canlı yeşil bir zemin, merkezdeki belirsiz figürü keskin bir kontrastla çevreliyor. Ritüel Serisi, Blues adlı bu 100x80 eserde Emine Bıyıklı, figürün içsel dünyasını biçimsel bir deformasyonla dışa vuruyor. Yakından bakınca figürün yüzeyinde biriken yoğun boya katmanlarını ve rastlantısal fırça darbelerini seçmek mümkün. Özellikle figürün orta kısmında kahverengi ve mor tonların birbirine karıştığı, adeta yaralı bir doku göze çarpıyor. Sağ alt köşedeki kırmızımsı lekeler ise formun sınırlarını zorlayarak boşlukla olan bağı koparıyor; pigmentin tuval üzerindeki hareketi, sanatçının arayışını somutlaştıran izler bırakıyor. Geri çekildiğimizde tüm bu kaotik yüzey, bir portrenin hüzünlü ve sessiz varlığına dönüşüyor. Renkler birbiriyle savaşmak yerine, figürün taşıdığı ağırlığı dengeleyerek kompozisyonu durağan bir noktada birleştiriyor. İzleyici, bu siluet karşısında kendi belleğinde saklı olan yüzlerle baş başa kalıyor.
