Ritüel serisi · 2026
EMİNE BIYIKLI“Ritüel serisi”, EMİNE BIYIKLI imzalı, 2026 tarihli, 60x60 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Zihinde yankılanan bir silüet, 60x60 ölçülerindeki bu tuvalin merkezinde sessizce beliriyor. Canlı bir yeşilin kuşattığı figür, sınırlarını zorlayan bir deformasyonla izleyiciye bakıyor. Yakından bakınca figürün içindeki karmaşık katmanlar açığa çıkıyor. Başın üst kısmında yoğunlaşan pembe ve turuncu lekeler, kalın fırça darbeleriyle birbirine karışıyor. Sol yan tarafa indiğimizde, siyah konturların figürü zeminden keskin bir biçimde ayırdığını görüyoruz. Boyanın yer yer çatlayan yüzeyi, sanatçının malzemeyi birikimli bir şekilde üst üste uyguladığını gösteriyor. Sağ alt bölümde sarı ve koyu tonların iç içe geçişi, formun derinliğini belirginleştiriyor. Geri çekildiğimizde, bu lekeli ve çok katmanlı yapının aslında tek bir insan imgesi etrafında toplandığını fark ediyoruz. Renklerin uyumsuzluğu ve figürün boşluktaki konumu, tanımlanmış bir karakterden ziyade, zamanla aşınan bir belleğin görüntüsünü oluşturuyor. Eser, kendini izleyicinin sessizliğine teslim ediyor.
Ritüel serisi
Zihinde yankılanan bir silüet, 60x60 ölçülerindeki bu tuvalin merkezinde sessizce beliriyor. Canlı bir yeşilin kuşattığı figür, sınırlarını zorlayan bir deformasyonla izleyiciye bakıyor. Yakından bakınca figürün içindeki karmaşık katmanlar açığa çıkıyor. Başın üst kısmında yoğunlaşan pembe ve turuncu lekeler, kalın fırça darbeleriyle birbirine karışıyor. Sol yan tarafa indiğimizde, siyah konturların figürü zeminden keskin bir biçimde ayırdığını görüyoruz. Boyanın yer yer çatlayan yüzeyi, sanatçının malzemeyi birikimli bir şekilde üst üste uyguladığını gösteriyor. Sağ alt bölümde sarı ve koyu tonların iç içe geçişi, formun derinliğini belirginleştiriyor. Geri çekildiğimizde, bu lekeli ve çok katmanlı yapının aslında tek bir insan imgesi etrafında toplandığını fark ediyoruz. Renklerin uyumsuzluğu ve figürün boşluktaki konumu, tanımlanmış bir karakterden ziyade, zamanla aşınan bir belleğin görüntüsünü oluşturuyor. Eser, kendini izleyicinin sessizliğine teslim ediyor.
