Aşıklar · 2014
ADNAN TURANİ“Aşıklar”, ADNAN TURANİ imzalı, 2014 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Aşıklar ismiyle sunulan bu kompozisyon, iki figürün birleştiği o anı, yalın bir dille betimliyor. Adnan Turani, kağıt yüzeyinde siyah mürekkebin akıcılığı ile koyu kahverengi lekeleri bir araya getirerek, figürlerin sınırlarını belirsizleştiren bir denge kuruyor. 50x70 boyutlarındaki çalışmada, kesintisiz devam eden dış çizgiler, figürleri birbirinden ayırmak yerine onları ortak bir gövdede buluşturuyor. Gözler ve dudaklar arasındaki o ince boşluklar, sanatçının çizgiyi bir hapishane değil, bir bağ olarak nasıl kullandığını gösteriyor. Figürlerin kucaklaşmasını temsil eden o kavisli el, yüzeydeki boya dokusuyla birleşerek figüratif bir anlatımı minimal bir düzleme çekiyor. Arka planda görülen hafif gölgeli taramalar ise derinlik arayışından ziyade, resmin merkezindeki o yoğun duygusal ana odaklanmamızı sağlıyor. Fırçanın kâğıt üzerindeki izi, sanatçının tek bir hamlede nasıl hem bir sınır çizip hem de o sınırı duygularla esnetebildiğini kanıtlıyor.
Aşıklar
Aşıklar ismiyle sunulan bu kompozisyon, iki figürün birleştiği o anı, yalın bir dille betimliyor. Adnan Turani, kağıt yüzeyinde siyah mürekkebin akıcılığı ile koyu kahverengi lekeleri bir araya getirerek, figürlerin sınırlarını belirsizleştiren bir denge kuruyor. 50x70 boyutlarındaki çalışmada, kesintisiz devam eden dış çizgiler, figürleri birbirinden ayırmak yerine onları ortak bir gövdede buluşturuyor. Gözler ve dudaklar arasındaki o ince boşluklar, sanatçının çizgiyi bir hapishane değil, bir bağ olarak nasıl kullandığını gösteriyor. Figürlerin kucaklaşmasını temsil eden o kavisli el, yüzeydeki boya dokusuyla birleşerek figüratif bir anlatımı minimal bir düzleme çekiyor. Arka planda görülen hafif gölgeli taramalar ise derinlik arayışından ziyade, resmin merkezindeki o yoğun duygusal ana odaklanmamızı sağlıyor. Fırçanın kâğıt üzerindeki izi, sanatçının tek bir hamlede nasıl hem bir sınır çizip hem de o sınırı duygularla esnetebildiğini kanıtlıyor.
