İsimsiz · 2026

Bakışlarınızı yüzeyin en altına, canlı bir kırmızının yongalar arasında sızdığı bölgeye odaklayarak başlayın. Burada malzeme, boyanın altında adeta yanıyormuş gibi bir izlenim yaratıyor. Yukarılara doğru çıktıkça, bu yoğun kırmızıyı kesen derin ve mutlak bir siyah kuşakla karşılaşıyoruz. Bu karanlık boşluk, üstte yer alan daha sıcak tonlu yonga yığını ile alttaki dokuyu birbirinden ayırıyor. Kompozisyonun en üst kesiminde ise mor ve soğuk mavi tonların hakimiyeti başlıyor. 80x80 cm boyutlarındaki bu çalışmada, yüzeydeki her bir yonganın kenarı kazıma ve zımparalama izlerini taşıyor. Bu teknik müdahaleler, malzemenin sadece boyanmadığını, aynı zamanda fiziksel bir direnişle karşılaştığını kanıtlıyor. Renklerin yongaların arasına yerleşimi, ışığın doku üzerinde nasıl dağıldığını doğrudan görünür kılıyor. Özellikle orta kısımdaki turuncu yoğunluk, yongaların pürüzlü yapısını belirginleştirerek yüzeye derinlik katıyor. Sanatçı, malzemenin kendi içindeki düzensizliği bir ritme dönüştürerek, katmanlar arasında göz gezdiren izleyiciye pürüzlü bir hikâye sunuyor.