İsimsiz · 2026

Gözünüzü yüzeyin alt kısmındaki derin, neredeyse geceye dönen koyu mor bölgeye odaklayın. Buradaki endüstriyel ahşap yongalar, adeta toprağın altına gömülmüş birer fosil gibi sessizce duruyor. Yukarıya doğru çıktıkça renklerin şiddeti artıyor ve yongalar, bir yanardağdan fışkıran lavlar gibi parlak sarı ve turuncularla aydınlanıyor. İbrahim Akgüney, 40x40 boyutlarındaki bu zemini katı bir yüzey olmaktan çıkarıp nefes alan bir kütleye dönüştürüyor. Malzemenin doğal yonga yapısı, sanatçının yaptığı kazıma ve zımparalama hamleleriyle birleşince ışığın hareket ettiği bir alana dönüşüyor. Özellikle orta kısımdaki parlak turuncu yongaların, alt taraftaki kararan yüzeyle olan keskin zıtlığı, kompozisyonun ritmini belirliyor. Burada malzeme sadece bir taşıyıcı değil; kendi içinde barındırdığı tesadüfi düzeniyle, ışığı yakalayan ve yansıtan plastik bir kurgunun temel parçası hâline geliyor. Gözünüzü yüzeyde gezdirdiğinizde, dokunun her bir yongada farklı bir derinlik yarattığını fark edeceksiniz.