His · 2023
LÜTFÜ KAPLANOĞLU“His”, LÜTFÜ KAPLANOĞLU imzalı, 2023 tarihli, 120x150 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTANKARA 2023” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Zihinde ağır ve sisli bir boşluk hissi uyandıran bu çalışma, izleyiciyi iki yanda yükselen kaotik kütlelerin arasından uzak bir noktaya bakmaya zorluyor. 120x150 cm boyutlarındaki tuvalin merkezindeki dingin boşluk, çevredeki yoğun dokunun aksine pürüzsüz ve puslu bir görünüme sahip. Kütlelerin üzerindeki parlak sarı, derin mavi ve keskin kırmızı lekeler, spatula kullanımıyla katmanlı bir yapı oluştururken resmin yüzeyinde fiziksel bir derinlik yaratıyor. İzleyici esere yaklaştığında, kalın boya tabakalarının oluşturduğu gölgeler ile ışık oyunlarının yarattığı hareketliliği daha yakından inceleyebilir. Orta alandaki küçük figür, devasa yapılar arasında bir ölçek unsuru işlevi görerek sisli ufuk çizgisini belirginleştiriyor. Yüzeydeki boya izleri, düzenli bir kompozisyondan ziyade parçalanmış ve yeniden birleşmiş bir doku hissi veriyor. Uzaktan bakıldığında tüm bu kaotik parçalar kendi içinde bir denge kurarken, yakından incelendiğinde her bir fırça darbesinin kendi başına bağımsız bir müdahale olduğu anlaşılıyor. Bu ayrım, eserin izleyiciyle kurduğu mesafeyi sürekli olarak yeniden tanımlamasına olanak tanıyor.
His
Zihinde ağır ve sisli bir boşluk hissi uyandıran bu çalışma, izleyiciyi iki yanda yükselen kaotik kütlelerin arasından uzak bir noktaya bakmaya zorluyor. 120x150 cm boyutlarındaki tuvalin merkezindeki dingin boşluk, çevredeki yoğun dokunun aksine pürüzsüz ve puslu bir görünüme sahip. Kütlelerin üzerindeki parlak sarı, derin mavi ve keskin kırmızı lekeler, spatula kullanımıyla katmanlı bir yapı oluştururken resmin yüzeyinde fiziksel bir derinlik yaratıyor. İzleyici esere yaklaştığında, kalın boya tabakalarının oluşturduğu gölgeler ile ışık oyunlarının yarattığı hareketliliği daha yakından inceleyebilir. Orta alandaki küçük figür, devasa yapılar arasında bir ölçek unsuru işlevi görerek sisli ufuk çizgisini belirginleştiriyor. Yüzeydeki boya izleri, düzenli bir kompozisyondan ziyade parçalanmış ve yeniden birleşmiş bir doku hissi veriyor. Uzaktan bakıldığında tüm bu kaotik parçalar kendi içinde bir denge kurarken, yakından incelendiğinde her bir fırça darbesinin kendi başına bağımsız bir müdahale olduğu anlaşılıyor. Bu ayrım, eserin izleyiciyle kurduğu mesafeyi sürekli olarak yeniden tanımlamasına olanak tanıyor.
