Toprak Ananın Kızları · 2026
HAKAN ERASLAN“Toprak Ananın Kızları”, HAKAN ERASLAN imzalı, 2026 tarihli, 100x90 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “HAKAN ERASLAN” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Akrilik boyanın tuval yüzeyinde yarattığı dokulu katmanlar, adeta toprağın ve gökyüzünün iç içe geçtiği bir katman oluşturuyor. Hakan Eraslan, 90x100 cm boyutlarındaki bu çalışmasında figürleri boşlukta değil, dokunun kendi içinden yükselen bir ritimle kurguluyor. İzleyicinin gözü ilk olarak merkezde bir tavuğu kucaklayan kadının ellerine ve o ellerin arasındaki çiçeklere takılıyor. Bu odak noktası, çevresini saran kadın figürlerinin dingin bakışlarıyla birleşerek sahneye meditatif bir hava katıyor. Sol tarafta beliren at başı, kompozisyonun durağanlığını bozarak figürlerin arasına yabani bir soluk getiriyor. Boyanın yüzeyde bıraktığı granüllü yapı, renklerin birbirine karışırken oluşturduğu sisli atmosferi destekliyor. Mavi ve mor tonlarının hakimiyetindeki gökyüzü, alt kısımdaki toprak renkli dokularla dengeleniyor. Figürlerin yüzlerinde ve ellerinde hissedilen o yumuşak ışık, tuvalleri üzerinde adeta birer enstrüman gibi konumlanan insanı doğayla bütünleştiriyor. Yukarıya doğru kanat çırpan kuş ise tüm bu dinginliğin içinde bir hareket arayışı olarak öne çıkıyor. Sanatçının fırça darbelerindeki kararlılık, zemindeki çatlak görünümlü dokuyla birleşince eser, izleyiciyi hem zamansız hem de çok tanıdık bir coğrafyaya davet ediyor.
Toprak Ananın Kızları
Akrilik boyanın tuval yüzeyinde yarattığı dokulu katmanlar, adeta toprağın ve gökyüzünün iç içe geçtiği bir katman oluşturuyor. Hakan Eraslan, 90x100 cm boyutlarındaki bu çalışmasında figürleri boşlukta değil, dokunun kendi içinden yükselen bir ritimle kurguluyor. İzleyicinin gözü ilk olarak merkezde bir tavuğu kucaklayan kadının ellerine ve o ellerin arasındaki çiçeklere takılıyor. Bu odak noktası, çevresini saran kadın figürlerinin dingin bakışlarıyla birleşerek sahneye meditatif bir hava katıyor. Sol tarafta beliren at başı, kompozisyonun durağanlığını bozarak figürlerin arasına yabani bir soluk getiriyor. Boyanın yüzeyde bıraktığı granüllü yapı, renklerin birbirine karışırken oluşturduğu sisli atmosferi destekliyor. Mavi ve mor tonlarının hakimiyetindeki gökyüzü, alt kısımdaki toprak renkli dokularla dengeleniyor. Figürlerin yüzlerinde ve ellerinde hissedilen o yumuşak ışık, tuvalleri üzerinde adeta birer enstrüman gibi konumlanan insanı doğayla bütünleştiriyor. Yukarıya doğru kanat çırpan kuş ise tüm bu dinginliğin içinde bir hareket arayışı olarak öne çıkıyor. Sanatçının fırça darbelerindeki kararlılık, zemindeki çatlak görünümlü dokuyla birleşince eser, izleyiciyi hem zamansız hem de çok tanıdık bir coğrafyaya davet ediyor.
