isimsiz · 2017
AKDOĞAN TOPAÇLIOĞLUBu isimsiz eser, AKDOĞAN TOPAÇLIOĞLU imzalı, 2017 tarihli, 60x200 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARALIK SEÇKİSİ” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Kırmızı dikey bir hattan yayılan enerji, resmin sessizliğini bozarak figürleri harekete geçiriyor. 60x200 cm boyutlarındaki bu tuval, izleyiciyi geniş bir yatay eksende ritmik bir kurgunun içine alıyor. Yakından bakınca, eserin merkezindeki kırmızı şeridin yanına yerleşen figürlerin, keskin fırça darbeleriyle oluşturulduğunu fark ediyoruz. Sol taraftaki atların bedenlerinde yer yer boşlukta asılı kalan tekinsiz çizgiler, hareketin süratini vurguluyor. Sağ bölüme geçtiğimizde, koyu kahverengi tonlardaki at başının yüzeydeki yoğun dokusu, doğrudan pigmentle işlenmiş kalın katmanlar halinde karşımıza çıkıyor. Fırça izlerinin bıraktığı hırıltılı doku, figürlerin anatomisini bozmadan onları belirginleştiriyor. Bütüne döndüğümüzde, figürlerin ve boşluğun birbiriyle kurduğu bu denge, hareketin tuval üzerinde dondurulmuş bir ana değil, sürekliliği olan bir akışa ait olduğunu hissettiriyor. İmgeler arasındaki boşluklar, yoğun hareketliliğin arasında dinlenme noktaları oluşturarak kompozisyonu dengeliyor. Bakış, uçlarda dağılan figürlerden merkeze doğru çekilirken, eserin bütünü ritmik bir kurguyla tamamlanıyor.
isimsiz
Kırmızı dikey bir hattan yayılan enerji, resmin sessizliğini bozarak figürleri harekete geçiriyor. 60x200 cm boyutlarındaki bu tuval, izleyiciyi geniş bir yatay eksende ritmik bir kurgunun içine alıyor. Yakından bakınca, eserin merkezindeki kırmızı şeridin yanına yerleşen figürlerin, keskin fırça darbeleriyle oluşturulduğunu fark ediyoruz. Sol taraftaki atların bedenlerinde yer yer boşlukta asılı kalan tekinsiz çizgiler, hareketin süratini vurguluyor. Sağ bölüme geçtiğimizde, koyu kahverengi tonlardaki at başının yüzeydeki yoğun dokusu, doğrudan pigmentle işlenmiş kalın katmanlar halinde karşımıza çıkıyor. Fırça izlerinin bıraktığı hırıltılı doku, figürlerin anatomisini bozmadan onları belirginleştiriyor. Bütüne döndüğümüzde, figürlerin ve boşluğun birbiriyle kurduğu bu denge, hareketin tuval üzerinde dondurulmuş bir ana değil, sürekliliği olan bir akışa ait olduğunu hissettiriyor. İmgeler arasındaki boşluklar, yoğun hareketliliğin arasında dinlenme noktaları oluşturarak kompozisyonu dengeliyor. Bakış, uçlarda dağılan figürlerden merkeze doğru çekilirken, eserin bütünü ritmik bir kurguyla tamamlanıyor.
