isimsiz

isimsiz

Merkezi bir labirent motifinin derinlemesine işlendiği bu çalışma, izleyicisini kadim bir sembolizmin ve formun içine çekiyor. Eserin baskın renk paleti, mat ve zeytin yeşilinin çeşitli tonlarıyla, yer yer bronz ışıltılarla zenginleşen bir toprak dokusu sunuyor. Yüzeydeki dokusal zenginlik, kabartmanın derinliğiyle vurgulanırken, yer yer cilalı gibi duran parlaklıklar ve organik pürüzler, malzemenin kendine özgü karakterini öne çıkarıyor. Kompozisyon, klasik bir labirent formunun merkeziliği üzerine kurulmuş; iç içe geçmiş daireler ve yollar, gözü hipnotize edici bir ritimle eserin kalbine doğru yönlendiriyor. Bu düzenli ve simetrik yapı, hem bir yolculuğu hem de bir içe dönüşü imliyor. Aynı sergideki diğer isimsiz eserlerle kurduğu diyalog, sanatçının form ve doku üzerinden evrensel sembollere yaptığı göndermelerin bir devamı niteliğindedir.