Güneşe Sığınmak · 2017
AHMET GÜNEŞTEKİN“Güneşe Sığınmak”, AHMET GÜNEŞTEKİN imzalı, 2017 tarihli, 190x300 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “SEÇKİLER” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Güneşe Sığınmak, ışık, form ve kontrast üzerine etkileyici bir incelemedir. Kompozisyon, ateşli kırmızı ve turunculardan sıcak sarılara geçiş yapan canlı bir merkezi çekirdekten yayılan, ardından derin, dokulu siyah bir zemin üzerinde maviler, yeşiller ve morların tüm spektrumuna genişleyen karmaşık bir eş merkezli daireler ağı tarafından domine edilir. Bu dinamik kromatik ilerleme, güçlü bir enerji yayılımı ve kozmik derinlik hissi yaratır. Alt kısımda, yine eş merkezli çizgilerden oluşan anıtsal koyu gri, yarı dairesel bir form, eseri temellendirerek koruyucu bir kucaklamayı veya uçsuz bucaksız bir peyzaj unsurunu çağrıştırırken, sol üstteki parlak mavi bir küre göksel bir karşıtlık ekler. Tuval üzerine yağlı boyanın elle hissedilebilir dokusu, bu ritmik çizgilerin dokunsal kalitesini artırır. Eser, aynı sergideki "Anne ve Yavruları Serisi" ile evrensel bir sığınak ve yaşam kaynağı teması üzerinden diyalog kurarak, koruma ve köken kavramlarına soyut bir gönderme yapar.
Güneşe Sığınmak
Güneşe Sığınmak, ışık, form ve kontrast üzerine etkileyici bir incelemedir. Kompozisyon, ateşli kırmızı ve turunculardan sıcak sarılara geçiş yapan canlı bir merkezi çekirdekten yayılan, ardından derin, dokulu siyah bir zemin üzerinde maviler, yeşiller ve morların tüm spektrumuna genişleyen karmaşık bir eş merkezli daireler ağı tarafından domine edilir. Bu dinamik kromatik ilerleme, güçlü bir enerji yayılımı ve kozmik derinlik hissi yaratır. Alt kısımda, yine eş merkezli çizgilerden oluşan anıtsal koyu gri, yarı dairesel bir form, eseri temellendirerek koruyucu bir kucaklamayı veya uçsuz bucaksız bir peyzaj unsurunu çağrıştırırken, sol üstteki parlak mavi bir küre göksel bir karşıtlık ekler. Tuval üzerine yağlı boyanın elle hissedilebilir dokusu, bu ritmik çizgilerin dokunsal kalitesini artırır. Eser, aynı sergideki "Anne ve Yavruları Serisi" ile evrensel bir sığınak ve yaşam kaynağı teması üzerinden diyalog kurarak, koruma ve köken kavramlarına soyut bir gönderme yapar.
