Sesler ve İzler
AHMET YEŞİL“Sesler ve İzler”, AHMET YEŞİL imzalı, 80x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “AHMET YEŞİL” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuval yüzeyindeki mavi ve mor tonların yoğunluğu, bakışınızı ilk olarak merkezde yükselen o devasa kavisli forma çekiyor. Eserin bütününe yayılan ritmik ve birbirini takip eden kısa fırça darbeleri, statik bir yüzeyi adeta hareketli bir enerji alanına dönüştürüyor. 80x100 cm boyutlarındaki bu çalışmada boya, sadece renk taşımakla kalmıyor, aynı zamanda kendi fiziksel varlığını da ortaya koyuyor. Boyanın üst üste binerek oluşturduğu doku, dalganın yükseldiği noktada daha sert ve keskin hale gelirken, kenarlara doğru yerini daha yumuşak geçişlere bırakıyor. Fırça izlerini yakından takip ettiğinizde, yüzeyin düz bir katman olmadığını, aksine ışığı farklı açılardan tutan kabartmalı bir yapıya sahip olduğunu görebilirsiniz. Bu fiziksel derinlik, morun karanlık derinliklerinden beyazın parlak ışıltısına uzanan geçişlerde görsel bir gerilim yaratıyor. Sağ taraftaki beyazlık, dalganın köpüren ve kırılan anını temsil ederken, merkezdeki koyu mor bölge eserin ağırlık merkezini oluşturuyor. Bu kontrast, sadece renkler arasında değil, aynı zamanda fırça vuruşlarının yöneliminde de belirginleşiyor. İzleyici olarak bu izleri takip ettiğinizde, eserin yüzeyinde sabit duran bir görüntü değil, zamanın içine hapsolmuş bir devinimin yankılarını duyuyorsunuz.
Sesler ve İzler
Tuval yüzeyindeki mavi ve mor tonların yoğunluğu, bakışınızı ilk olarak merkezde yükselen o devasa kavisli forma çekiyor. Eserin bütününe yayılan ritmik ve birbirini takip eden kısa fırça darbeleri, statik bir yüzeyi adeta hareketli bir enerji alanına dönüştürüyor. 80x100 cm boyutlarındaki bu çalışmada boya, sadece renk taşımakla kalmıyor, aynı zamanda kendi fiziksel varlığını da ortaya koyuyor. Boyanın üst üste binerek oluşturduğu doku, dalganın yükseldiği noktada daha sert ve keskin hale gelirken, kenarlara doğru yerini daha yumuşak geçişlere bırakıyor. Fırça izlerini yakından takip ettiğinizde, yüzeyin düz bir katman olmadığını, aksine ışığı farklı açılardan tutan kabartmalı bir yapıya sahip olduğunu görebilirsiniz. Bu fiziksel derinlik, morun karanlık derinliklerinden beyazın parlak ışıltısına uzanan geçişlerde görsel bir gerilim yaratıyor. Sağ taraftaki beyazlık, dalganın köpüren ve kırılan anını temsil ederken, merkezdeki koyu mor bölge eserin ağırlık merkezini oluşturuyor. Bu kontrast, sadece renkler arasında değil, aynı zamanda fırça vuruşlarının yöneliminde de belirginleşiyor. İzleyici olarak bu izleri takip ettiğinizde, eserin yüzeyinde sabit duran bir görüntü değil, zamanın içine hapsolmuş bir devinimin yankılarını duyuyorsunuz.
