Benim Çiçeklerim-VII · 2006
AHMET YEŞİL“Benim Çiçeklerim-VII”, AHMET YEŞİL imzalı, 2006 tarihli, 180x90 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “AHMET YEŞİL” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Yüzeyin dokusuyla doğrudan ilişki kuran kıvrımlı fırça izleri, tuvalin bütününde ipliksi bir yapı oluşturuyor. Boyanın üst üste binerek yarattığı bu yoğun katmanlaşma, çiçeklerin her bir yaprağını tekil bir doku birimine dönüştürüyor. 180x90 cm boyutlarındaki dikey kompozisyon, merkezde toplanan yoğun renkli öbeklerin dış çeperlere doğru azalarak lacivert boşluğa karıştığı bir hareket sergiliyor. Kırmızı, sarı ve mor tonlarının hakim olduğu çiçekler, koyu zemin üzerinde yüzer gibi konumlanırken, izleyiciyi kendine çeken bir derinlik etkisi yaratıyor. Tuvalin yüzeyinde izlediğiniz o ince çizgisel doku, aslında ışığı yakalayan ve renklerin birbirine karışmasını engelleyen küçük rölyefler gibi çalışıyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça darbelerinin oluşturduğu bu ritmik yapı gözlerinizi kompozisyonun merkezinden başlayarak kenarlara doğru taşıyor. Boyanın dokusu, nesnelerin gerçekçi bir tasvirinden ziyade renklerin fiziksel ağırlığını vurgulayan bir karaktere sahip. İzleyiciyle kurulan bu mesafe, renklerin parlaklığını net bir biçimde algılamanıza izin verirken, yüzeydeki her bir boya katmanının fırça ucuyla nasıl şekillendirildiğini tek tek takip etmenize olanak tanıyor.
Benim Çiçeklerim-VII
Yüzeyin dokusuyla doğrudan ilişki kuran kıvrımlı fırça izleri, tuvalin bütününde ipliksi bir yapı oluşturuyor. Boyanın üst üste binerek yarattığı bu yoğun katmanlaşma, çiçeklerin her bir yaprağını tekil bir doku birimine dönüştürüyor. 180x90 cm boyutlarındaki dikey kompozisyon, merkezde toplanan yoğun renkli öbeklerin dış çeperlere doğru azalarak lacivert boşluğa karıştığı bir hareket sergiliyor. Kırmızı, sarı ve mor tonlarının hakim olduğu çiçekler, koyu zemin üzerinde yüzer gibi konumlanırken, izleyiciyi kendine çeken bir derinlik etkisi yaratıyor. Tuvalin yüzeyinde izlediğiniz o ince çizgisel doku, aslında ışığı yakalayan ve renklerin birbirine karışmasını engelleyen küçük rölyefler gibi çalışıyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça darbelerinin oluşturduğu bu ritmik yapı gözlerinizi kompozisyonun merkezinden başlayarak kenarlara doğru taşıyor. Boyanın dokusu, nesnelerin gerçekçi bir tasvirinden ziyade renklerin fiziksel ağırlığını vurgulayan bir karaktere sahip. İzleyiciyle kurulan bu mesafe, renklerin parlaklığını net bir biçimde algılamanıza izin verirken, yüzeydeki her bir boya katmanının fırça ucuyla nasıl şekillendirildiğini tek tek takip etmenize olanak tanıyor.
