Ser · 2022

Ser

Geniş bir düzlüğün ortasında yükselen devasa taş kafa, kompozisyonun ağırlık merkezini oluşturuyor. Adem Başpınar, 60x60 ölçülerindeki bu tuval üzerinde, figürün yüzeyini mimari bir yapı gibi ele alarak parçalı bir doku yaratıyor. Kafa formunun tepe kısmındaki taşlaşmış katmanlar, adeta ufalanarak atmosferin sisli boşluğuna karışıyor. Bu kütleli yapının karşısında, ufuk çizgisinde küçücük kalan atlı figür, ölçekler arası sert bir zıtlık kuruyor. Renk paleti, yerin gri ve toprak tonlarından gökyüzünün belirsiz pusuna doğru yumuşak bir geçiş yapıyor. Boya katmanları, özellikle figürün yüzündeki ışık ve gölge geçişlerinde plastik bir yoğunlukla sürülmüş. Tuvalin sol alt köşesindeki yeşil düzlük ve uzaktaki şehir silüeti, mekanın derinliğini güçlendiren bir zemin görevi üstleniyor. Yüzeydeki çatlaklar ve taş dokusunu anımsatan fırça izleri, figürü canlı bir varlıktan ziyade, zamanın aşındırdığı eski bir anıt gibi konumlandırıyor.