Huşu · 2022

Huşu

Resmin merkezinde yükselen devasa bir yüz ve ona yaslanmış kadın figürü, mekânsal algıyı altüst eden bir gerçeklikle izleyiciyi karşılıyor. Tuvalin alt kısmındaki toprak renkleri, yukarıya doğru yerini soğuk ve gri tonlara bırakarak bir atmosferik derinlik yaratıyor. 140x70 cm boyutundaki bu kompozisyonda, figürlerin kübik yapısı, mimari unsurlarla birleşerek parçalanan bir bütünlüğe işaret ediyor. Kadın figürünün tenindeki ışık, figürün kendi bedeni üzerinde bıraktığı gölgelerle gerçekçi bir hacim kazanırken, yüzeyde belirginleşen keskin fırça darbeleri yapının sertliğini vurguluyor. Figür, devasa bir taş blok gibi duran yüzün üzerine yerleşmiş, sanki zamanın aşındırdığı bir anıtın parçası haline gelmiş gibi görünüyor. Arka planda dağılan ve havada asılı kalan küçük bloklar, yukarıya doğru azalan bir hareketlilikle boşluğa karışıyor. Eserin karşısında durduğunuzda, ön plandaki figürün omuzuna dolanan kırmızı şerit, gözünüzü kompozisyonun merkezindeki figüratif dokuya çeken yegane canlı iz olarak dikkat çekiyor. Işık, sağ taraftan gelerek hem kadının vücudunu hem de altındaki taşlaşmış yüzeyin hatlarını ortaya çıkarıyor. Malzemenin yüzeydeki yoğunluğu, figürün adeta taştan oyulmuş hissi veren dokusuyla bütünleşerek izleyiciyi mesafeli ama sarsıcı bir görsel anlatı içine davet ediyor.