İstanbul Yorumu · 2017

İstanbul Yorumu

Kırmızı ve altın sarısının baskın olduğu bu yatay düzlem, şehrin hafızasını parçalı bir kurguyla yüzeye taşıyor. Tuvalin ortasına yerleşen Galata Kulesi ve Kız Kulesi, siyahın keskin çizgileriyle belirginleşirken etrafındaki doku karmaşasıyla eriyor. 80x180 cm ölçülerindeki bu geniş yüzey, izleyiciyi hem bir mesafeye zorluyor hem de detaylardaki yoğun işçiliğe davet ediyor. Gözünüzü merkezdeki kulelerden ayırıp dış çeperlere doğru kaydırdığınızda, boyanın sıçrama ve doku izlerinin yarattığı ritmik akışı görebilirsiniz. Çizgiler, mimari formları çerçevelemek yerine onları sarmalayan, bazen de yutan soyut bir ağ örüyor. Renk geçişleri, sert renk blokları yerine daha organik ve akışkan bir yapı sergiliyor. Yüzeydeki desenlerin çok katmanlı yapısı, izleyiciye şehrin durağan görünen taş yapılarının ardındaki hareketli kaos hissini veriyor. Özellikle kulelerin etrafındaki kuş formlarını andıran çizgisel döngüler, durağan mimariyi hareketli bir zamana hapsediyor. Yüzeyin bütününe yayılan bu görsel yoğunluk, izleyicinin bakışını sabit bir noktada tutmak yerine sürekli hareket halinde kalmaya zorlayarak eserin kendi içindeki dinamizmini tetikliyor.