Dejavu · 2013

Dejavu

Zeynep Akgün'ün "Dejavu" adlı eseri, rüya benzeri bir atmosferde figüratif ve sembolik unsurları bir araya getiriyor. Koyu yeşil ve turkuaz tonlarındaki su ve orman fonu, figürlerin sıcak ten renkleri ve parlak mavi kurdelelerle keskin bir kontrast oluştururken, sağdaki yanan evin kızıl-turuncu tonları kompozisyona dramatik bir gerilim katıyor. Yağlı boyanın zengin dokusu, kuşun tüylerinden suyun hafif dalgalanmasına ve kurdelelerin ipeksi parlaklığına kadar detaylarda kendini gösterir. İki kadın figürü, birbirine geçmiş ve yansımalı bir biçimde konumlanmış; biri altta başını elleri arasına almış, diğeri üstte ona yaslanmıştır. Baş aşağı duran kuş figürü, esere sürreal ve rahatsız edici bir öğe katarken, figürlerin doğrudan izleyiciyle kurduğu bakış, eserin etkisini pekiştirir. Eser, dikey bir ağaç gövdesiyle iki ana bölüme ayrılmış gibi görünse de, figürler bu ayrımı delerek iki alanı da birleştirir; bu parçalı ve yansımalı kompozisyon, eserin ismine gönderme yaparak bir tekrar ve tanıdıklık hissi uyandırır. Eserin yansımalı kompozisyonu ve başlığı, aynı sergideki "Trenler Serisi" gibi eserlerdeki tekrarlayan motifler ve "Kurbağa Prens" gibi masalsı unsurlarla bir diyalog kurar.