Ehil · 2019

Ehil

Tuvalin yüzeyinde katmanlaşan akrilik boya, hem mimari bir yoğunluğu hem de figüratif bir ağırlığı eş zamanlı olarak taşıyor. 120x90 cm boyutlarındaki bu çalışma, izleyiciyi kendine özgü bir zaman dilimine davet ederken, perspektifin derinliklerinde kaybolan yapılar ile ön plandaki baskın figür arasında görsel bir gerilim yaratıyor. Tuvalin üst kısmına doğru yükselen ve giderek soyutlaşan şehir dokusu, aşağıda duran figürün omuzlarında bir yük gibi birikiyor. Figürün bedeni ile çevresindeki mimari unsurlar arasındaki sınır, renk geçişleri sayesinde belirsizleşerek bir bütünlük oluşturuyor. Toprak tonlarının hakimiyeti, ışığın nereden geldiği belirsiz olan gölgeli alanlarla dengelenerek yüzeyde heykelsi bir etki bırakıyor. Fırça darbeleri, figürün deforme olmuş hatlarında keskinleşirken, arka plandaki yapılarda daha yumuşak ve geçişli bir hal alıyor. Bu çalışma karşısında durduğunuzda, figürün üzerinde biriken katmanlı mimari detayların sanki yerçekimine direniyormuş gibi bir izlenim bıraktığını fark edeceksiniz. Boyanın tuval üzerindeki ritmik yayılımı, eserin fiziksel hacmini vurgularken izleyiciye hem sabit bir duruş hem de sürekli hareket eden bir boşluk hissi yaşatıyor.