ARDA SELİM
9 Ocak – 21 Ocak 2026 · B SALONU · GALERİ SOYUT / ÇANKAYA
Arda Selim’in “Yeniden / Again” adlı kişisel sergisi, 09–21 Ocak 2026 tarihleri arasında Galeri Soyut Ankara, B Salonu’nda sanatseverlerle buluşuyor. Serginin açılışı, 09 Ocak Cuma günü saat 18.00–20.00 arasında gerçekleştirilecek açılış ile yapılacak.
Sergi metninin tamamı ↓
Arda Selim’in “Yeniden / Again” adlı kişisel sergisi, 09–21 Ocak 2026 tarihleri arasında Galeri Soyut Ankara, B Salonu’nda sanatseverlerle buluşuyor. Serginin açılışı, 09 Ocak Cuma günü saat 18.00–20.00 arasında gerçekleştirilecek açılış ile yapılacak.
1990 yılında İstanbul’da doğan Arda Selim, Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden mezun olmuş; yüksek lisans eğitimini aynı üniversitenin Güzel Sanatlar Enstitüsü Resim Anasanat Dalı’nda tamamlamıştır. Sanatçı, Erasmus programı kapsamında İspanya’da baskı sanatları üzerine eğitim almış; İstanbul, Ankara ve Eskişehir başta olmak üzere pek çok kentte kişisel sergiler açmış, yurtiçi ve yurtdışında çok sayıda karma sergi ve çalıştaya katılmıştır. Arda Selim, üretimlerini İstanbul’daki atölyelerinde sürdürmektedir.
“Yeniden”, bireyin var olanı kabullenmek yerine kendi yaşam biçimini kurma cesaretini merkezine alan bir görsel anlatı sunar. Sergide yer alan yapılar, katmanlar ve formlar; insanın aldığı kararların, seçtiği yolların ve inşa ettiği kimliklerin metaforları olarak ele alınır. Mekân, bu bağlamda yalnızca fiziksel bir alan değil; zihinsel, duygusal ve varoluşsal bir durum olarak kurgulanır.
Arda Selim’in bu sergide sunduğu alternatif mekânsal formlar, klasik mimari referansların ötesine geçerek bireyin iç dünyasında tasarladığı olası varoluş biçimlerini temsil eder. Sürekli dönüşen, bozulan, iyileşen ve yeniden kurulan bu yapılar; özgür irade, yeniden yaratma ve benliği inşa etme kavramları etrafında şekillenen güçlü bir sorgulama alanı açar. “Yeniden”, izleyiciyi hem mekânın hem de insanın değişken doğası üzerine düşünmeye davet eder.
Sanatçının üretimleri, verili olanın sessizce kabul edilmesine karşı geliştirilen bilinçli bir itirazın görsel kayıtlarıdır. Var olan düzenin içinde konumlanmayı değil, o düzeni yeniden düşünmeyi ve gerekirse parçalamayı seçen bireyin, kendi yaşam mitolojisini kurma girişimidir. Burada sanat, bir ifade biçimi olmanın ötesine geçer; insanın kendini anlamlandırma sürecinde başvurduğu temel yapısal araçlardan biri hâline gelir.
Her yapı, her katman ve her form, insanın hayatı boyunca aldığı kararların soyut bir izdüşümüdür. Mekânlar nasıl ki bir plan, bir ihtiyaç ve bir niyet doğrultusunda inşa ediliyorsa; yaşam da seçimlerle, vazgeçişlerle, beklenmedik kırılmalarla ve tesadüflerle şekillenir. Bu nedenle ortaya çıkan formlar, yalnızca mimari ya da plastik düzenlemeler değil; bireyin kendi varoluşunu kurarken geçtiği eşiklerin, durakların ve sapmaların sembolik karşılıklarıdır.
Bu çalışmalar, mekânı durağan bir nesne olarak ele almaz. Mekân, burada bir arketip gibi işlev görür: zihinsel, duygusal ve varoluşsal katmanların kesişim noktasıdır. Fiziksel yapı ile içsel yapı arasında kurulan bu paralellikte, mekân bir “yer” olmaktan çıkar; bir bilinç hâline, bir düşünme biçimine ve bir yaşam formuna dönüşür. Böylece izleyici, yalnızca bakmaz; kendi iç düzenini de sorgulamaya davet edilir.
Bu yaklaşım, klasik mimari estetikten ya da yerleşik formlardan beslenmez. Aksine, bireyin kendi iç dünyasında, kendi ihtiyaçları, korkuları ve arzuları doğrultusunda tasarladığı olası varoluş biçimlerini görünür kılar. Bu formlar tamamlanmış yapılar değildir; geçicidir, kırılgandır ve dönüşüme açıktır. Tıpkı insan gibi: bozulur, iyileşir, yeniden kurulur.
Manifestonun temel varsayımı şudur: Ne mekân ne de kimlik sabittir. Her ikisi de sürekli yeniden yazılan anlatılardır. Bu üretimler, “özgür irade”yi bir sonuç olarak değil, kesintisiz bir süreç olarak ele alır; “yeniden yaratma”yı ise bir ayrıcalık değil, varoluşun zorunlu bir eylemi olarak konumlandırır. Sanat burada bir cevap sunmaz; insanın kendini ve dünyayı yeniden kurma ihtiyacının sürekliliğini hatırlatan yapısal bir düşünme alanı açar.
