1938 yılında Erzincan’ın Kemah ilçesinde doğan Tuncay Betil, ilk sanat eğitimini Türkiye’de tamamladıktan sonra 1960’lı yıllarda Paris’e giderek burada resim yeteneklerini geliştirmiştir. Sanatçının yaşamı, resimlerine de yansıyan büyük bir duyarlılık ve kimi zaman dramatik bir derinlik içerir.

Betil’in resimlerinde ana tema genellikle "anne ve çocuk" sevgisi, kadın figürleri ve içsel yalnızlıktır. Ekspresyonist bir tavırla kurguladığı kompozisyonlarında, figürlerin duygusal hallerini vurgulayan geniş renk alanları ve belirgin çizgiler kullanmıştır. Yaşamının son yıllarında karşılaştığı zorluklara rağmen üretkenliğinden ödün vermeyen sanatçı, 24 Şubat 1988 tarihinde İstanbul’da vefat etmiştir.