DURAN KARACA

DURAN KARACA (1934), eserleri Galeri Soyut arşivinde yer alan sanatçılardandır. Galeri Soyut sitesinde sanatçının 13 eseri ve 10 sergisi kayıtlı (eserlerin tarih aralığı 1972–2002). Sitedeki eserlerinde en çok görülen teknikler: Tuval üzeri yağlı boya, Kontraplak üzeri yağlı boya, Duralit üzeri yağlı boya. Eserleri hakkında bilgi ve fiyat için galeriye danışabilirsiniz.

Türk ressamı Duran Karaca (Adana, 1934 – 2006).

Tarsus Amerikan Koleji’nde okuduk­tan sonra Ankara Hukuk Fakültesi’ ne giren ama küçük yaşından beri tut­ku haline gelen resim sevgisi nedeniy­le, buradaki öğrenimini yanda bırakarak İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisine kaydını yaptıran Duran Karaca, galeride Halil Dikmen’in, atölyede Cemal Tollu’nun öğrencisi ol­du. Akademiyi bitirince serbest res­sam olarak çalışmayı yeğledi. 1967’de bir yıl süreyle kendi hesabına Paris’e giderek müzeleri gezdi, Batı’nın büyük ressamlarını yakından tanıma olana­ğı buldu; bu arada, Brüksel, Amsterdam, Hamburg, Kopenhag gibi kent­lerde incelemeler yaptı.

İlk sergisini Lisette Zara ile birlikte 1962’de İstanbul’da açtı, 1968’de ki­şisel bir sergi daha düzenledi. Anka­ra’da ilk sergisini, 1965’te baskı kart­ları oluşturdu. 1972’den başlayarak, ikişer, üçer yıl arayla bütün sergile­rini Ankara’da açtı. Çağdaş Türk res­mini dış ülkelerde tanıtmak amacıyla düzenlenen karma sergilere katıldı.

Duran Karaca’nın Güneydoğulu Kadın adlı tablosu1970’e kadar Devlet Sergilerine resim verdi. 1981’de Kültür Bakanlığı tara­fmdan düzenlenen “Atatürk, Kurtuluş Savaşı ve Devrimler” konulu sergide mansiyon kazandı. Atatürk’ün 100. doğum yıldönümü nedeniyle Ankara’ da TPAO’nın düzenlediği sergiye Yur­dumun Işığısın adlı tablosuyla ka­tıldı. Sanatçının yerli ve yabancı koleksi­yonlarda resimleri vardır.

Duran Karaca 2006 yılında Ankara’da öldü.

Duran Karaca’nın sanatı, yöresel Türk resminin özgün örnekleri arasın­da yer alır. Doğup büyüdüğü Çukuro­va çevresinin pamuk işçileri ve bu yö­renin görünümleri onun resimlerine sürekli bir konu oluşturmuştur. Figü­rün peyzajla organik bir bütünlük kur­duğu bu resimlerde, renkçi anlayış de­ğişmeyen bir özelliktir. Derinlik kav­ramı açık-koyu renk dengesiyle çö­zümlenmiş, uzak-yakın ayrımı çok ke­sin plan değişimiyle alınmamıştır. Böyle bir eğilim, sanatın eski ustala­rını ve büyük gelenekleri akla getirir. Uzakdoğu sanatı ve izlenimcilik son­rası Batı resmi, bu arada eski minya­türler, Duran Karaca’nın sanatında başlıca esin kaynaklarıdır. Diyagonal tuş esprisi, çevre peyzajının yönlen­dirdiği sıcak tonlara dayalı bir renk anlayışı, doğa ve insan sevgisi, onun resmini ören başlıca motiflerdir.