Rose -Fragman · 2018
FÜSUN ÇAĞLAYAN“Rose -Fragman”, FÜSUN ÇAĞLAYAN imzalı, 2018 tarihli, 180x120 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTANKARA 2021” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Beyaz zemin üzerine yayılan koyu kırmızı lekeler, yüzeyde hem bir patlama hem de kontrollü bir dağılma hissi yaratıyor. Füsun Çağlayan, tuvalin merkezine yerleştirdiği yoğun kütleleri etrafa saçılan küçük damlalarla dengeliyor. 180x120 cm boyutlarındaki bu çalışma, izleyicinin üzerine gelen geniş bir alanla mesafesini belirlerken, malzemenin akışkanlığını doğrudan vurguluyor. Kırmızı ve siyahın çarpışması, yüzeyde sert geçişlerden ziyade birbirinin içine sızan organik katmanlar oluşturuyor. Özellikle sağ alt köşedeki dairesel boşluk ve onun yakınındaki gri tonlar, kompozisyonun hızını keserek gözü tuvalin uçlarına doğru yönlendiriyor. Boyanın akıtılarak ve fırçayla müdahale edilerek bırakıldığı izler, sanatçının jestlerini her noktada görünür kılıyor. Boş beyaz alanlar, renkli formların havada asılı kalmasını sağlayarak resme bir derinlik algısı kazandırıyor. Uzaktan bakıldığında karmaşık bir çiçek biçimini anımsatan bu yoğunluk, yaklaşıldığında sadece boyanın kendi ağırlığı ve hızıyla biçimlenen katılaşmış bir enerjiye dönüşüyor. Eser, izleyiciyi yüzeydeki hareketin ritmini takip etmeye ve boyanın tuval üzerindeki nihai donuşuna odaklanmaya davet ediyor.
Rose -Fragman
Beyaz zemin üzerine yayılan koyu kırmızı lekeler, yüzeyde hem bir patlama hem de kontrollü bir dağılma hissi yaratıyor. Füsun Çağlayan, tuvalin merkezine yerleştirdiği yoğun kütleleri etrafa saçılan küçük damlalarla dengeliyor. 180x120 cm boyutlarındaki bu çalışma, izleyicinin üzerine gelen geniş bir alanla mesafesini belirlerken, malzemenin akışkanlığını doğrudan vurguluyor. Kırmızı ve siyahın çarpışması, yüzeyde sert geçişlerden ziyade birbirinin içine sızan organik katmanlar oluşturuyor. Özellikle sağ alt köşedeki dairesel boşluk ve onun yakınındaki gri tonlar, kompozisyonun hızını keserek gözü tuvalin uçlarına doğru yönlendiriyor. Boyanın akıtılarak ve fırçayla müdahale edilerek bırakıldığı izler, sanatçının jestlerini her noktada görünür kılıyor. Boş beyaz alanlar, renkli formların havada asılı kalmasını sağlayarak resme bir derinlik algısı kazandırıyor. Uzaktan bakıldığında karmaşık bir çiçek biçimini anımsatan bu yoğunluk, yaklaşıldığında sadece boyanın kendi ağırlığı ve hızıyla biçimlenen katılaşmış bir enerjiye dönüşüyor. Eser, izleyiciyi yüzeydeki hareketin ritmini takip etmeye ve boyanın tuval üzerindeki nihai donuşuna odaklanmaya davet ediyor.
