buselik · 2012
FÜSUN ÇAĞLAYAN“buselik”, FÜSUN ÇAĞLAYAN imzalı, 2012 tarihli, 160x75 cm ölçülerinde bir tuval üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “FÜSUN ÇAĞLAYAN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
FÜSUN ÇAĞLAYAN'ın "buselik" isimli bu eseri, beyaz tuval üzerinde adeta bir dans edasıyla yükselen, lirik ve güçlü bir kompozisyon sunuyor. Kırmızı ve siyahın keskin, kaligrafik vuruşları, merkezde zarif bir kuğu figürünü ya da sonsuzluk sembolünü anımsatan bir form oluştururken, bu figürün etrafında turkuaz, toprak tonları ve yeşillerden oluşan akışkan lekeler ve damlamalar derinlik katıyor. Karışık teknik kullanımı, renklerin katmanlaşarak ve birbirine karışarak oluşturduğu zengin dokuyu gözler önüne seriyor; yer yer şeffaflıklar ve yoğun pigmentasyonlar, esere hem hafiflik hem de ağırlık kazandırıyor. Dikey eksende güçlü bir denge kuran eser, alt kısımdaki organik, çiçeksi veya suya ait çağrışımlarla üstteki soyut figürü birleştirerek dinamik bir bütünlük sergiliyor. Bu eser, sergideki "yaban", "animus", "anima", "çapiti" ve "akis" gibi diğer parçalarla birlikte, içsel dünyanın ve evrensel sembollerin izini süren bir diyalog kurar.
buselik
FÜSUN ÇAĞLAYAN'ın "buselik" isimli bu eseri, beyaz tuval üzerinde adeta bir dans edasıyla yükselen, lirik ve güçlü bir kompozisyon sunuyor. Kırmızı ve siyahın keskin, kaligrafik vuruşları, merkezde zarif bir kuğu figürünü ya da sonsuzluk sembolünü anımsatan bir form oluştururken, bu figürün etrafında turkuaz, toprak tonları ve yeşillerden oluşan akışkan lekeler ve damlamalar derinlik katıyor. Karışık teknik kullanımı, renklerin katmanlaşarak ve birbirine karışarak oluşturduğu zengin dokuyu gözler önüne seriyor; yer yer şeffaflıklar ve yoğun pigmentasyonlar, esere hem hafiflik hem de ağırlık kazandırıyor. Dikey eksende güçlü bir denge kuran eser, alt kısımdaki organik, çiçeksi veya suya ait çağrışımlarla üstteki soyut figürü birleştirerek dinamik bir bütünlük sergiliyor. Bu eser, sergideki "yaban", "animus", "anima", "çapiti" ve "akis" gibi diğer parçalarla birlikte, içsel dünyanın ve evrensel sembollerin izini süren bir diyalog kurar.
