Akbaba · 2024
MUSTAFA TUĞRUL“Akbaba”, MUSTAFA TUĞRUL imzalı, 2024 tarihli, 100x74x37 cm ölçülerinde bir metal heykel çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kırmızı boyalı ağır bir kaide üzerinde yükselen bu metal gövde, dikkatleri ilk olarak kuşun boyun ve kanat bölgesindeki katmanlı dokuya çeker. Mustafa Tuğrul, 100x74x37 ölçülerindeki bu çalışmada sanayi atıklarını bir araya getirerek organik bir formu mekanik parçalarla yeniden kurguluyor. Akbabanın baş kısmına baktığınızda göz çevresinde ve gaga yapısında kullanılan küçük dişlilerin, figürün bakışına donuk bir canlılık kattığını göreceksiniz. Kanatları oluşturan metal parçalar ise üst üste binerek kuşun tüylerini taklit ediyor ve metalin soğuk parlaklığını yüzeydeki gölgelerle birleştiriyor. Gövdenin ağırlığı, paslanma izleri taşıyan kırmızı kaidenin üzerindeki dengeli duruşuyla destekleniyor. Heykelin bütününe yayılan bu malzeme birliği, parçaların kendi endüstriyel geçmişlerini bir kenara bırakıp bütüncül bir anatomi oluşturmasına izin veriyor. Özellikle boyun kısmındaki vidaların yarattığı boşluk ve doluluk dengesi, eserin çevresiyle kurduğu mekansal ilişkiyi belirginleştiriyor.
Akbaba
Kırmızı boyalı ağır bir kaide üzerinde yükselen bu metal gövde, dikkatleri ilk olarak kuşun boyun ve kanat bölgesindeki katmanlı dokuya çeker. Mustafa Tuğrul, 100x74x37 ölçülerindeki bu çalışmada sanayi atıklarını bir araya getirerek organik bir formu mekanik parçalarla yeniden kurguluyor. Akbabanın baş kısmına baktığınızda göz çevresinde ve gaga yapısında kullanılan küçük dişlilerin, figürün bakışına donuk bir canlılık kattığını göreceksiniz. Kanatları oluşturan metal parçalar ise üst üste binerek kuşun tüylerini taklit ediyor ve metalin soğuk parlaklığını yüzeydeki gölgelerle birleştiriyor. Gövdenin ağırlığı, paslanma izleri taşıyan kırmızı kaidenin üzerindeki dengeli duruşuyla destekleniyor. Heykelin bütününe yayılan bu malzeme birliği, parçaların kendi endüstriyel geçmişlerini bir kenara bırakıp bütüncül bir anatomi oluşturmasına izin veriyor. Özellikle boyun kısmındaki vidaların yarattığı boşluk ve doluluk dengesi, eserin çevresiyle kurduğu mekansal ilişkiyi belirginleştiriyor.
