Önermeler · 2020
ENGİN KORKMAZ“Önermeler”, ENGİN KORKMAZ imzalı, 2020 tarihli, 80x180 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ENGİN KORKMAZ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Bakışlarınız, tuvalin merkezine yerleşmiş o büyük ve dikkatli gözle buluştuğunda, zamanın nasıl iç içe geçtiğini fark edeceksiniz. 80x180 cm boyutlarındaki bu çalışma, siyah beyazın keskin çizgileriyle canlı renklerin karmaşasını aynı yüzeyde bir araya getiriyor. Göz bebeğinin içindeki tarihi silüetler, sanki bir hafızanın derinliklerinden çıkıp bugünün kaotik renk alanlarına tutunuyor. Kız kulesi ve vapurlar, çizgisel bir hassasiyetle işlenirken çevresini saran soyut fırça darbeleri bu durağan mimariyi dış dünyadan koparıyor. Tuvalin sağ ve sol uçlarına yayılan doygun kırmızı ve mor tonlar, merkezdeki detaycı anlatımı çevreleyen bir enerji alanı oluşturuyor. Yüzeydeki her fırça darbesi ve her titiz çizgi, kentin değişen yüzüne dair kişisel bir tanıklık sunuyor. Uzaktan bakıldığında renkli bir yoğunluk olarak algılanan bu katmanlar, yaklaştıkça yerini tarihsel bir haritanın kırılgan detaylarına bırakıyor. Malzemenin yüzeyde bıraktığı akrilik doku, kurgulanan bu fantastik kentin fiziksel ağırlığını artırırken, izleyiciyi de sürekli bir yakınlaşma ve uzaklaşma hareketine zorluyor. Gözlerin odak noktası, bir yandan şehrin tanıdık anıtlarına bakarken diğer yandan bu anıtların modern gökdelenlerin veya soyut biçimlerin arasında nasıl bir dönüşüm geçirdiğini sorguluyor. Eser, şehrin hem geçmişteki sessizliğini hem de günümüzdeki gürültüsünü aynı düzlemde taşıyan bir aynaya dönüşüyor.
Önermeler
Bakışlarınız, tuvalin merkezine yerleşmiş o büyük ve dikkatli gözle buluştuğunda, zamanın nasıl iç içe geçtiğini fark edeceksiniz. 80x180 cm boyutlarındaki bu çalışma, siyah beyazın keskin çizgileriyle canlı renklerin karmaşasını aynı yüzeyde bir araya getiriyor. Göz bebeğinin içindeki tarihi silüetler, sanki bir hafızanın derinliklerinden çıkıp bugünün kaotik renk alanlarına tutunuyor. Kız kulesi ve vapurlar, çizgisel bir hassasiyetle işlenirken çevresini saran soyut fırça darbeleri bu durağan mimariyi dış dünyadan koparıyor. Tuvalin sağ ve sol uçlarına yayılan doygun kırmızı ve mor tonlar, merkezdeki detaycı anlatımı çevreleyen bir enerji alanı oluşturuyor. Yüzeydeki her fırça darbesi ve her titiz çizgi, kentin değişen yüzüne dair kişisel bir tanıklık sunuyor. Uzaktan bakıldığında renkli bir yoğunluk olarak algılanan bu katmanlar, yaklaştıkça yerini tarihsel bir haritanın kırılgan detaylarına bırakıyor. Malzemenin yüzeyde bıraktığı akrilik doku, kurgulanan bu fantastik kentin fiziksel ağırlığını artırırken, izleyiciyi de sürekli bir yakınlaşma ve uzaklaşma hareketine zorluyor. Gözlerin odak noktası, bir yandan şehrin tanıdık anıtlarına bakarken diğer yandan bu anıtların modern gökdelenlerin veya soyut biçimlerin arasında nasıl bir dönüşüm geçirdiğini sorguluyor. Eser, şehrin hem geçmişteki sessizliğini hem de günümüzdeki gürültüsünü aynı düzlemde taşıyan bir aynaya dönüşüyor.
