İsimsiz · 2026
ENGİN KORKMAZBu isimsiz eser, ENGİN KORKMAZ imzalı, 2026 tarihli, 80x134 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Canlı kırmızı bir zemin üzerinde yükselen merkezi portre, keskin bir zıtlık oluşturuyor. Engin Korkmaz, 80x134 cm boyutlarındaki bu çalışmasında figürü, etrafını kuşatan kaotik ve enerjik çizgilerle birleştiriyor. Yüzün sakin ve durağan ifadesi, çevredeki hareketli formların yarattığı dinamizmle dengeleniyor. Yaklaştığımızda, yüzeydeki doku katmanları belirginleşiyor. Portrenin sağ yanak ve çene hattı üzerinde, dairesel ve ağ benzeri ince çizgilerin üst üste bindiği karmaşık bir doku göze çarpıyor. Sağ üst köşeye doğru gözlerimizi kaydırdığımızda, akrilik boyanın fırça darbeleriyle oluşturulmuş sarı ve mavi kavisli formların, zemin üzerindeki yoğun grafikleri adeta kestiğini görüyoruz. Bu doğrusal hareketler, yüzün dinginliği ile zıt bir tempo tutuyor. Geri çekildiğimizde, tüm bu soyut işaretlerin portreyi bir çerçeve gibi değil, bir düşünce akışı gibi çevrelediğini fark ediyoruz. Renklerin katmanlanması, portrenin derinlik kazanmasını sağlarken, kompozisyonun bütünü sakin bir bakışın karmaşık bir zihin yapısıyla olan ilişkisini görünür kılıyor.
Canlı kırmızı bir zemin üzerinde yükselen merkezi portre, keskin bir zıtlık oluşturuyor. Engin Korkmaz, 80x134 cm boyutlarındaki bu çalışmasında figürü, etrafını kuşatan kaotik ve enerjik çizgilerle birleştiriyor. Yüzün sakin ve durağan ifadesi, çevredeki hareketli formların yarattığı dinamizmle dengeleniyor. Yaklaştığımızda, yüzeydeki doku katmanları belirginleşiyor. Portrenin sağ yanak ve çene hattı üzerinde, dairesel ve ağ benzeri ince çizgilerin üst üste bindiği karmaşık bir doku göze çarpıyor. Sağ üst köşeye doğru gözlerimizi kaydırdığımızda, akrilik boyanın fırça darbeleriyle oluşturulmuş sarı ve mavi kavisli formların, zemin üzerindeki yoğun grafikleri adeta kestiğini görüyoruz. Bu doğrusal hareketler, yüzün dinginliği ile zıt bir tempo tutuyor. Geri çekildiğimizde, tüm bu soyut işaretlerin portreyi bir çerçeve gibi değil, bir düşünce akışı gibi çevrelediğini fark ediyoruz. Renklerin katmanlanması, portrenin derinlik kazanmasını sağlarken, kompozisyonun bütünü sakin bir bakışın karmaşık bir zihin yapısıyla olan ilişkisini görünür kılıyor.
