İsimsiz · 2018

Tuval yüzeyindeki boyanın katmanlı yapısı, ışığı farklı açılardan soğurarak izleyicinin üzerine doğru bir derinlik inşa ediyor. 165x210 cm boyutlarındaki bu eserin karşısında durduğunuzda, dikkatiniz ilk olarak merkeze doğru yayılan yoğun siyah kütlelere ve onları çevreleyen keskin kırmızı formlara çekiliyor. Bu kırmızılar, yüzeyin genelindeki dingin beyaz boşlukları yırtan birer işaret gibi işlev görüyor. Fırçanın rastlantısal gibi görünen ancak hesaplı bir ritimle yüzeyde bıraktığı çizgiler, boyanın yoğunluğu ile boşluğun sessizliği arasında bir denge kuruyor. Renkler birbiri üzerine yığılarak plastik bir yoğunluk kazanırken, özellikle siyah ve kırmızı alanların yarattığı zıtlık, gözünüzün eserin farklı noktaları arasında hızlıca hareket etmesine neden oluyor. Figüratif bir betimleme yerine formların kendi içindeki gerilime odaklanan bu çalışma, boyanın yüzeyde kurumadan önceki hareketini ve izini saklıyor. İzleyici olarak esere yaklaştığınızda, üst üste binmiş boya katmanlarının altından yer yer sızan renklerin yarattığı karmaşayı ve sanatçının el hareketinin izlerini daha net gözlemleyebilirsiniz. Eser, ölçeğinin yarattığı bu fiziksel hakimiyetle izleyicinin kendi görsel alanına bir sınır çiziyor.