Gel keyfim gel · 2022
HASAN ÇAĞLAYAN“Gel keyfim gel”, HASAN ÇAĞLAYAN imzalı, 2022 tarihli, 50x60 cm ölçülerinde bir tuval üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “HASAN ÇAĞLAYAN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Zamanın durduğu bu ıssız alanda, toprakla bütünleşmiş bir varoluşun sessizliğine tanık oluyoruz. Hasan Çağlayan, 50x60 ölçülerindeki bu kompozisyonda, insan kalıntılarını doğanın sert unsurlarıyla birleştirerek izleyiciyi bir yıkım sahnesiyle karşı karşıya bırakıyor. Resmin sol tarafına yerleşen kafatası, organik dokunun taşlaşmış formuyla birleşerek adeta topraktan filizleniyor gibi görünüyor. Yukarı doğru uzanan kütle, formun sertliğini ve kırılganlığını aynı anda vurgulayan detaylı bir işlemeden geçiyor. Sanatçı, malzemenin yüzeyde bıraktığı gözenekli yapıyı, sanki canlılıktan geriye kalan son kanıtları korumak istercesine katman katman işlemiş. Alt kısımdaki sarımsı toprak tonları, gri ve puslu gökyüzüyle tezat oluşturarak sahneye bir derinlik kazandırıyor. Figürün bedeni, artık kendi formunu yitirip çevreye, kayaya ve kuru bir ağaç gövdesine dönüşmüş durumda. Bakışınızı bu yapıya odakladığınızda, sanatçının fosilleştirme tekniğiyle yarattığı dokunun, ışığı nasıl soğurup ardından geri yansıttığını fark edebilirsiniz. Eser, çürümeyi ve taşlaşmayı bir estetik düzlemde buluştururken, hayatın sonuna dair sarsıcı bir duruş sergiliyor.
Gel keyfim gel
Zamanın durduğu bu ıssız alanda, toprakla bütünleşmiş bir varoluşun sessizliğine tanık oluyoruz. Hasan Çağlayan, 50x60 ölçülerindeki bu kompozisyonda, insan kalıntılarını doğanın sert unsurlarıyla birleştirerek izleyiciyi bir yıkım sahnesiyle karşı karşıya bırakıyor. Resmin sol tarafına yerleşen kafatası, organik dokunun taşlaşmış formuyla birleşerek adeta topraktan filizleniyor gibi görünüyor. Yukarı doğru uzanan kütle, formun sertliğini ve kırılganlığını aynı anda vurgulayan detaylı bir işlemeden geçiyor. Sanatçı, malzemenin yüzeyde bıraktığı gözenekli yapıyı, sanki canlılıktan geriye kalan son kanıtları korumak istercesine katman katman işlemiş. Alt kısımdaki sarımsı toprak tonları, gri ve puslu gökyüzüyle tezat oluşturarak sahneye bir derinlik kazandırıyor. Figürün bedeni, artık kendi formunu yitirip çevreye, kayaya ve kuru bir ağaç gövdesine dönüşmüş durumda. Bakışınızı bu yapıya odakladığınızda, sanatçının fosilleştirme tekniğiyle yarattığı dokunun, ışığı nasıl soğurup ardından geri yansıttığını fark edebilirsiniz. Eser, çürümeyi ve taşlaşmayı bir estetik düzlemde buluştururken, hayatın sonuna dair sarsıcı bir duruş sergiliyor.
