Irgat · 2022
BARAN KAMİLOĞLU“Irgat”, BARAN KAMİLOĞLU imzalı, 2022 tarihli, 120x90 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “BARAN KAMİLOĞLU” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kasketinin altından bize doğrudan bakan bu figür, 120x90 cm boyutlarındaki tuvalin merkezini doldurarak izleyiciyle sert bir yüzleşme alanı kuruyor. Yüz hatlarını belirleyen keskin koyu fırça darbeleri, figürün bakışlarındaki ağırlığı daha da belirginleştiriyor. Arka plandaki beyazlık, figürün üzerinde yükselen kahverengi ve turuncu lekelerle birleştiğinde adeta boşlukta asılı kalan bir gerçeklik duygusu yaratıyor. Sanatçı, yağlı boyayı yer yer kalın katmanlar halinde bırakarak yüzeyde somut bir pürüzlülük inşa etmiş. Bu izler, boyanın yalnızca bir renk taşıyıcısı değil, aynı zamanda fiziksel bir direnç noktası olduğunu hissettiriyor. Figürün giydiği iş önlüğünün koyu tonları, tuvalin alt kısmında bir ağırlık merkezi oluştururken, yüz bölgesindeki kontrastlar izleyicinin gözünü sürekli olarak o yorgun ama sabit bakışlara geri çekiyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça darbelerinin oluşturduğu bu karmaşık doku, figürün bireysel varoluşunu daha da katı ve tartışılmaz kılıyor. Figürün cildindeki beyaz ve toprak tonlarının iç içe geçişi, bir tür yıpranmışlığın ya da emekle örülü bir derinliğin izini taşıyor. Işığın yüz üzerinde yarattığı gölgeler, figürün hem fiziksel varlığını hem de toplumsal konumuna dair sessiz tanıklığını vurguluyor.
Irgat
Kasketinin altından bize doğrudan bakan bu figür, 120x90 cm boyutlarındaki tuvalin merkezini doldurarak izleyiciyle sert bir yüzleşme alanı kuruyor. Yüz hatlarını belirleyen keskin koyu fırça darbeleri, figürün bakışlarındaki ağırlığı daha da belirginleştiriyor. Arka plandaki beyazlık, figürün üzerinde yükselen kahverengi ve turuncu lekelerle birleştiğinde adeta boşlukta asılı kalan bir gerçeklik duygusu yaratıyor. Sanatçı, yağlı boyayı yer yer kalın katmanlar halinde bırakarak yüzeyde somut bir pürüzlülük inşa etmiş. Bu izler, boyanın yalnızca bir renk taşıyıcısı değil, aynı zamanda fiziksel bir direnç noktası olduğunu hissettiriyor. Figürün giydiği iş önlüğünün koyu tonları, tuvalin alt kısmında bir ağırlık merkezi oluştururken, yüz bölgesindeki kontrastlar izleyicinin gözünü sürekli olarak o yorgun ama sabit bakışlara geri çekiyor. Eserin karşısında durduğunuzda, fırça darbelerinin oluşturduğu bu karmaşık doku, figürün bireysel varoluşunu daha da katı ve tartışılmaz kılıyor. Figürün cildindeki beyaz ve toprak tonlarının iç içe geçişi, bir tür yıpranmışlığın ya da emekle örülü bir derinliğin izini taşıyor. Işığın yüz üzerinde yarattığı gölgeler, figürün hem fiziksel varlığını hem de toplumsal konumuna dair sessiz tanıklığını vurguluyor.
