İşçi Çocuklar · 2021
BARAN KAMİLOĞLU“İşçi Çocuklar”, BARAN KAMİLOĞLU imzalı, 2021 tarihli, 150x70 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “BARAN KAMİLOĞLU” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Sarı ve hardal tonlarının hakim olduğu bu tuval, izleyiciye doğrudan bakan iki figürle duruş mesafesini ayarlar. 150x70 cm boyutlarındaki eserde Baran Kamiloğlu, işçi sınıfına ait iki çocuğun varlığını, kalın fırça darbeleriyle oluşturulan yoğun bir dokuyla yüzeye aktarıyor. Figürlerin üzerindeki kıyafetlerde görülen koyu kahverengi ve gri lekeler, arka plandaki canlı sarı boşlukla sert bir zıtlık oluşturarak karakterlerin dünyasını belirginleştiriyor. Tuvalin üst kısmına doğru yükselen karmaşık ve soyut formlar, çocukların başları üzerinde biriken bir yükü ya da tamamlanmamış bir emeğin ağırlığını çağrıştırıyor. Yüzeydeki boya katmanları, figürlerin yüzlerinde ve ellerinde birikerek onlara hüzünlü ve kararlı bir ifade kazandırıyor. Sağdaki figürün omzundaki beyaz alanlar, resmin dokusal yapısını bozarak figürün mekandan ayrışmasına olanak tanıyor. Bu yerleşim, çocukları kendi bireysel varlıklarından çıkarıp, bir sınıfın parçası olan kümülatif bir yapının içine yerleştiriyor. Fırça izlerinin bıraktığı derinlik, boyanın kurumuş halindeki pürüzlülükle birleşince, figürlerin üzerindeki yorgunluğu neredeyse dokunulabilir bir hale getiriyor. Tuval, izleyiciyi bu çocukların göz hizasında durmaya ve onların sessiz ama güçlü duruşunu anlamaya davet ediyor.
İşçi Çocuklar
Sarı ve hardal tonlarının hakim olduğu bu tuval, izleyiciye doğrudan bakan iki figürle duruş mesafesini ayarlar. 150x70 cm boyutlarındaki eserde Baran Kamiloğlu, işçi sınıfına ait iki çocuğun varlığını, kalın fırça darbeleriyle oluşturulan yoğun bir dokuyla yüzeye aktarıyor. Figürlerin üzerindeki kıyafetlerde görülen koyu kahverengi ve gri lekeler, arka plandaki canlı sarı boşlukla sert bir zıtlık oluşturarak karakterlerin dünyasını belirginleştiriyor. Tuvalin üst kısmına doğru yükselen karmaşık ve soyut formlar, çocukların başları üzerinde biriken bir yükü ya da tamamlanmamış bir emeğin ağırlığını çağrıştırıyor. Yüzeydeki boya katmanları, figürlerin yüzlerinde ve ellerinde birikerek onlara hüzünlü ve kararlı bir ifade kazandırıyor. Sağdaki figürün omzundaki beyaz alanlar, resmin dokusal yapısını bozarak figürün mekandan ayrışmasına olanak tanıyor. Bu yerleşim, çocukları kendi bireysel varlıklarından çıkarıp, bir sınıfın parçası olan kümülatif bir yapının içine yerleştiriyor. Fırça izlerinin bıraktığı derinlik, boyanın kurumuş halindeki pürüzlülükle birleşince, figürlerin üzerindeki yorgunluğu neredeyse dokunulabilir bir hale getiriyor. Tuval, izleyiciyi bu çocukların göz hizasında durmaya ve onların sessiz ama güçlü duruşunu anlamaya davet ediyor.
