Trio · 2015
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2015 tarihli, 100x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Müzik icra eden üç figürün bir araya geldiği bu kompozisyon, biçimsel bir denge üzerine kurgulanmıştır. 100x100 cm boyutlarındaki bu tuvalde, figürlerin yüz hatlarının belirsiz bırakılması, odağın tamamen icra edilen eyleme ve enstrümanlarla kurulan fiziksel temasa çekilmesini sağlıyor. Soldaki kırmızı elbiseli figürden başlayarak gözünüzü merkezdeki siyah elbiseli ve sağdaki viyolonsel çalan figüre doğru gezdirdiğinizde, fırça darbelerinin oluşturduğu ritmik akışı fark edebilirsiniz. Arka planda yer alan pembe ve mavi geniş yüzeyler, derinlik yaratmaktan ziyade figürleri öne çıkaran bir sahneleme işlevi görüyor. Enstrümanların ahşap dokusu, figürlerin sadeliğiyle kontrast oluştururken, nota sehpalarının keskin geometrik duruşu kompozisyonun bütününe yayılmış olan sessiz ama yoğun tempoya eşlik ediyor. Renk kullanımı, figürlerin kendi içindeki renklerle arka plan arasındaki ayrımı netleştirerek her bir müzisyeni bağımsız birer leke gibi konumlandırıyor. Boya tabakası, figürlerin hacmini vurgulayacak şekilde sürülmüş ve çizgisel hatlarla birleşerek yüzeyde hareketli bir doku bırakmış. Figürlerin kollarındaki kıvrımlar ve yayları tutuş biçimleri, durağan bir sahnede bile hareketin devamlılığını hissettiren çizgisel bir dil kuruyor. Resmin bütününe baktığınızda, bu üçlü grubun sadece birer enstrüman çaldığını değil, adeta aynı ritmik düzlemde birbirlerine eklemlendiklerini görmeniz mümkün.
Trio
Müzik icra eden üç figürün bir araya geldiği bu kompozisyon, biçimsel bir denge üzerine kurgulanmıştır. 100x100 cm boyutlarındaki bu tuvalde, figürlerin yüz hatlarının belirsiz bırakılması, odağın tamamen icra edilen eyleme ve enstrümanlarla kurulan fiziksel temasa çekilmesini sağlıyor. Soldaki kırmızı elbiseli figürden başlayarak gözünüzü merkezdeki siyah elbiseli ve sağdaki viyolonsel çalan figüre doğru gezdirdiğinizde, fırça darbelerinin oluşturduğu ritmik akışı fark edebilirsiniz. Arka planda yer alan pembe ve mavi geniş yüzeyler, derinlik yaratmaktan ziyade figürleri öne çıkaran bir sahneleme işlevi görüyor. Enstrümanların ahşap dokusu, figürlerin sadeliğiyle kontrast oluştururken, nota sehpalarının keskin geometrik duruşu kompozisyonun bütününe yayılmış olan sessiz ama yoğun tempoya eşlik ediyor. Renk kullanımı, figürlerin kendi içindeki renklerle arka plan arasındaki ayrımı netleştirerek her bir müzisyeni bağımsız birer leke gibi konumlandırıyor. Boya tabakası, figürlerin hacmini vurgulayacak şekilde sürülmüş ve çizgisel hatlarla birleşerek yüzeyde hareketli bir doku bırakmış. Figürlerin kollarındaki kıvrımlar ve yayları tutuş biçimleri, durağan bir sahnede bile hareketin devamlılığını hissettiren çizgisel bir dil kuruyor. Resmin bütününe baktığınızda, bu üçlü grubun sadece birer enstrüman çaldığını değil, adeta aynı ritmik düzlemde birbirlerine eklemlendiklerini görmeniz mümkün.
