Trio · 2010
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2010 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Üç figürün iç içe geçmiş duruşu, müziğin kağıt üzerindeki görsel bir karşılığı gibi tınlıyor. Adnan Turani, 50x70 ölçülerindeki bu çalışmada siyah mürekkebin kesin ve kıvrak çizgileriyle figürlerin sınırlarını çizerken, renkli lekelere alanı özgürce paylaştırıyor. Merkezi figürün elindeki flütü havaya kaldırdığı noktadan yayılan sarı tonları, diğer iki müzisyenin kırmızı ve turuncu formlarıyla birleşerek dengeli bir armoni oluşturuyor. Arka planda uzanan geniş kahverengi leke, figürleri öne çıkararak sahne derinliğini belirginleştiriyor. Çizgilerin arasında boşlukta bırakılan kağıt yüzeyi, resmin nefes almasını sağlarken müzisyenlerin hareketli jestlerini vurguluyor. Sanatçının boyayı yüzeye bir ritim duygusuyla sürmesi, bakışınızı figürlerin elleri ve enstrümanları arasında hızla gezinmeye zorluyor. Detaylara baktığınızda çizgilerin figürleri tamamen hapsetmediğini, aksine formların birbirinin içine sızarak tek bir bütün oluşturduğunu fark edeceksiniz. Buradaki her bir leke, duyulmayan bir ezgiyi görmenizi sağlıyor.
Trio
Üç figürün iç içe geçmiş duruşu, müziğin kağıt üzerindeki görsel bir karşılığı gibi tınlıyor. Adnan Turani, 50x70 ölçülerindeki bu çalışmada siyah mürekkebin kesin ve kıvrak çizgileriyle figürlerin sınırlarını çizerken, renkli lekelere alanı özgürce paylaştırıyor. Merkezi figürün elindeki flütü havaya kaldırdığı noktadan yayılan sarı tonları, diğer iki müzisyenin kırmızı ve turuncu formlarıyla birleşerek dengeli bir armoni oluşturuyor. Arka planda uzanan geniş kahverengi leke, figürleri öne çıkararak sahne derinliğini belirginleştiriyor. Çizgilerin arasında boşlukta bırakılan kağıt yüzeyi, resmin nefes almasını sağlarken müzisyenlerin hareketli jestlerini vurguluyor. Sanatçının boyayı yüzeye bir ritim duygusuyla sürmesi, bakışınızı figürlerin elleri ve enstrümanları arasında hızla gezinmeye zorluyor. Detaylara baktığınızda çizgilerin figürleri tamamen hapsetmediğini, aksine formların birbirinin içine sızarak tek bir bütün oluşturduğunu fark edeceksiniz. Buradaki her bir leke, duyulmayan bir ezgiyi görmenizi sağlıyor.
