Trio · 2011
ADNAN TURANİ“Trio”, ADNAN TURANİ imzalı, 2011 tarihli, 50x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri karışık teknik çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ADNAN TURANİ” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Üç figürün birbiriyle kurduğu ritmik denge, kağıdın beyaz yüzeyinde belirginleşen siyah kontur hatlarıyla kuruluyor. 50x70 ölçülerindeki bu çalışmada müzisyenlerin oturduğu pembe sandalye formları, arka plandaki kahverengi geniş lekeyle birleşerek mekan algısını iki boyutlu bir düzleme indirgiyor. Figürlerin üzerindeki siyah kıyafetlerin dolgunluğu, yanlarında taşıdıkları sarı ve turuncu tonlarındaki enstrümanların parlaklığıyla dengeleniyor. Çizgiler, müzisyenlerin hareketini sabitlemek yerine, fırça ucunun bıraktığı esnek izlerle müziğin geçiciliğini yansıtıyor. Gözünüzü figürlerin vücut hatlarını çevreleyen beyaz boşluklara çevirdiğinizde, sanatçının boyayı uygulamadan önce figürü nasıl bir boşlukta var ettiğini fark edebilirsiniz. Bu boşluklar, sahnedeki sesin sessizliğe dönüştüğü anları anımsatan bir dinginlik taşıyor. Renkler birbiriyle çarpışmıyor, aksine leke düzeni içerisinde birbirini tamamlıyor. Kağıdın dokusu, boyanın yer yer incelerek yüzeye işlenmesine olanak tanımış. Resme yakından baktığınızda, figürlerin yüz hatlarını belirleyen çizgilerin birer çizimden ziyade, birer jest olduğunu görebilirsiniz.
Trio
Üç figürün birbiriyle kurduğu ritmik denge, kağıdın beyaz yüzeyinde belirginleşen siyah kontur hatlarıyla kuruluyor. 50x70 ölçülerindeki bu çalışmada müzisyenlerin oturduğu pembe sandalye formları, arka plandaki kahverengi geniş lekeyle birleşerek mekan algısını iki boyutlu bir düzleme indirgiyor. Figürlerin üzerindeki siyah kıyafetlerin dolgunluğu, yanlarında taşıdıkları sarı ve turuncu tonlarındaki enstrümanların parlaklığıyla dengeleniyor. Çizgiler, müzisyenlerin hareketini sabitlemek yerine, fırça ucunun bıraktığı esnek izlerle müziğin geçiciliğini yansıtıyor. Gözünüzü figürlerin vücut hatlarını çevreleyen beyaz boşluklara çevirdiğinizde, sanatçının boyayı uygulamadan önce figürü nasıl bir boşlukta var ettiğini fark edebilirsiniz. Bu boşluklar, sahnedeki sesin sessizliğe dönüştüğü anları anımsatan bir dinginlik taşıyor. Renkler birbiriyle çarpışmıyor, aksine leke düzeni içerisinde birbirini tamamlıyor. Kağıdın dokusu, boyanın yer yer incelerek yüzeye işlenmesine olanak tanımış. Resme yakından baktığınızda, figürlerin yüz hatlarını belirleyen çizgilerin birer çizimden ziyade, birer jest olduğunu görebilirsiniz.
