Dostluk · 2026
ERDİ KORKMAZ“Dostluk”, ERDİ KORKMAZ imzalı, 2026 tarihli, 100x150 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “ARTNOUVA” sergisinde yer aldı. Eserin güncel fiyatı bu sayfada belirtilmiştir; satın alma ve rezervasyon Galeri Soyut üzerinden yapılır.
Karanlık bir boşluğun içinde yer alan bu ikili, sessiz bir temas anını donduruyor. Erdi Korkmaz, 100x150 cm boyutlarındaki bu çalışmasında ışığı figürlerin üzerine yoğunlaştırarak geri kalan her şeyi belirsiz bir gölgeye terk ediyor. Yere uzanmış atın altın sarısı tüyleri ile yanında oturan çocuğun teni arasındaki doku geçişleri, sahneye ağırbaşlı bir sakinlik veriyor. Yakından bakınca, çocuğun sağ elinde tuttuğu elmanın üzerindeki fırça darbelerinin, yüzeydeki ışık oyunlarını nasıl tanımladığını fark ediyoruz. Atın alnındaki beyaz lekenin çevresine dağılan küçük nokta vuruşları, hayvanın ifadesine gerçekçi bir derinlik kazandırıyor. Aşağıya indiğimizde, zemin üzerindeki dağınık duran elmaların kenarlarında oluşan belirsiz fırça izleri, figürlerin ağırlığını pekiştiren bir zemin dokusu yaratıyor. Bütüne döndüğümüzde, bu iki canlının birbirine olan mesafesinin aslında bir yakınlığa dönüştüğünü görürüz. Eser, anlatılmayan bir hikayenin içinde, izleyiciyi bu sakin anın sessiz bir tanığı haline getiriyor.
Dostluk
Karanlık bir boşluğun içinde yer alan bu ikili, sessiz bir temas anını donduruyor. Erdi Korkmaz, 100x150 cm boyutlarındaki bu çalışmasında ışığı figürlerin üzerine yoğunlaştırarak geri kalan her şeyi belirsiz bir gölgeye terk ediyor. Yere uzanmış atın altın sarısı tüyleri ile yanında oturan çocuğun teni arasındaki doku geçişleri, sahneye ağırbaşlı bir sakinlik veriyor. Yakından bakınca, çocuğun sağ elinde tuttuğu elmanın üzerindeki fırça darbelerinin, yüzeydeki ışık oyunlarını nasıl tanımladığını fark ediyoruz. Atın alnındaki beyaz lekenin çevresine dağılan küçük nokta vuruşları, hayvanın ifadesine gerçekçi bir derinlik kazandırıyor. Aşağıya indiğimizde, zemin üzerindeki dağınık duran elmaların kenarlarında oluşan belirsiz fırça izleri, figürlerin ağırlığını pekiştiren bir zemin dokusu yaratıyor. Bütüne döndüğümüzde, bu iki canlının birbirine olan mesafesinin aslında bir yakınlığa dönüştüğünü görürüz. Eser, anlatılmayan bir hikayenin içinde, izleyiciyi bu sakin anın sessiz bir tanığı haline getiriyor.
