İsimsiz · 2026

Koyu bir zeminin derinliğinden yüzeye fırlayan renkli yongalar, endüstriyel bir artığı canlı bir organizmaya dönüştürüyor. 40x40 cm boyutlarındaki bu çalışmada, siyah boyanın yuttuğu boşluklar ile parlak tonların kesişimi, yüzeyde kaotik bir düzen kuruyor. Özellikle sağ alt köşede yoğunlaşan sarı ve turuncu lekeler, malzemenin kendi dokusunu zımparalanmış yüzeylerin arasından öne çıkarıyor. Yüzeye dikkatle baktığınızda, katmanların arasında hapsolmuş gibi duran fuşya ve elektrik mavisi fırça izlerinin, ahşabın doğal yonga dokusunu takip ederek ilerlediğini görebilirsiniz. Renkler bir kompozisyonun parçası olmaktan ziyade, sanki bu endüstriyel malzemenin kendi içindeki çatlaklardan dışarı sızıyor gibi duruyor. Yüzeydeki sert kazıma izleri, malzemenin direncini kırarak ona plastik bir derinlik kazandırıyor. Bu dokusal yoğunluk, izleyicinin bakışını tek bir noktada tutmak yerine, yüzeyin genelindeki rastlantısal hareketliliğe dağıtıyor.